www.mariaorfanoudaki.gr                 E-mail: orfanoudaki.mo@gmail.com

Μη ζεις να περιμένεις αυτό που θα συμβεί

Δεν φτάνεις στην ελπίδα με την αναμονή

                  Πνεύμα επαναστάτησε !

            ΜΟΝΟ ΕΣΥ!

      Μπορείς να δώσεις ελπίδα στην αναμονή ……!

                      …..Μη με απογοητεύσετε πως ματαιοπονώ για μια ΖΩΗ

Απαλλαγμένη από ναυάγια ψυχών, βουνών, σωμάτων, λιμνών και θαλασσών. Οξύμωρο το σχήμα μου ότι και η θάλασσα ναυαγεί, δυστυχώς, αλλά έτσι είναι! Σήμερα όλοι και όλα ναυαγούν πρώτα μέσα τους. Ιδανικά εκπορνεύονται, οράματα σβήνουν και όλα αυτά θυμίαμα πάνω στο βωμό της ματαιοδοξίας, της πλεονεξίας που κατέληξε σαν τον πύργο της ΒΑΒΕΛ, που άρχισε να καταρρέει με κίνδυνο να θάψει όλο τον Κόσμο κάτω από τα ερείπια του. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα, αυτή η πραγματικότητα που διατηρείτε μέσα σε κάνες και σε μπόμπες, για να ταξιδεύει ντυμένη στο χακί, για να φτάνει να γίνει αίμα, δάκρυα και σπαραγμός….

Ας αγωνισθούμε να αναδυθούν αξίες όχι μέσα από τις πετρελαιοπηγές και το χρυσάφι, που ποτέ δεν πρόκειται να δώσουν λύσεις, αλλά να κρατάμε πάντα τη δάδα της καθαρής συνείδησης που θα περιδιαβαίνει ολόκληρο τον Κόσμο…

 

                                          Η Ζωή θα γίνει Ανθρώπινη

Aντάμα με τα Ωσανά

 Και το ΣΤΑΥΡΩΣΟΝ !ΣΤΑΥΡΩΣΟΝ ! Αυτόν

Που αντιλαλούν εδώ στο Εργαστήρι  ΕΙΡΗΝΗΣ  απέναντι στις Βάσεις του πολέμου στον κόλπο της Σούδας στα Χανιά

ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ

Με το άρμα της ψυχής και με ερπύστριες το νου και την καρδιά

Να γκρεμίσω την καγκελόπορτα που φράζει το δρόμο της ΕΙΡΗΝΗΣ

ΟΜΩΣ ! Δεν μπόρεσα !……….! Χρειάζομαι και ΕΣΑΣ

 Μη με απογοητεύσετε πως ματαιοπονώ για μια ΖΩΗ

Απαλλαγμένη από ναυάγια ψυχών, βουνών, σωμάτων, λιμνών και θαλασσών. Οξύμωρο το σχήμα μου ότι και η θάλασσα ναυαγεί, δυστυχώς, αλλά έτσι είναι! Σήμερα όλοι και όλα ναυαγούν πρώτα μέσα τους. Ιδανικά εκπορνεύονται, οράματα σβήνουν και όλα αυτά θυμίαμα πάνω στο βωμό της ματαιοδοξίας, της πλεονεξίας που κατέληξε σαν τον πύργο της ΒΑΒΕΛ, που άρχισε να καταρρέει με κίνδυνο να θάψει όλο τον Κόσμο κάτω από τα ερείπια του. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα, αυτή η πραγματικότητα που διατηρείτε μέσα σε κάνες και σε μπόμπες, για να ταξιδεύει ντυμένη στο χακί, για να φτάνει να γίνει αίμα, δάκρυα και σπαραγμός…Όπως εδώ στο κόλπο της Σούδας στα Χανιά που περιμένει τη μυρωδιά του πετρελαίου κα το κουδούνισμα του χρυσού για να ξυπνήσει σωστός Κύκλωπας με ένα μάτι στραμμένο προς τον “πλούτο” για να αφήνει κουφάρι τον ΑΝΘΡΩΠΟ  Ας αγωνισθούμε να αναδυθούν αξίες όχι μέσα από τις πετρελαιοπηγές και το χρυσάφι, που ποτέ δεν πρόκειται να δώσουν λύσεις, αλλά να κρατάμε πάντα τη δάδα της καθαρής συνείδησης που θα περιδιαβαίνει ολόκληρο τον Κόσμο…

 Σας  ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ !

Μαρία Ορφανουδάκη  “Μ.Ο”

Please, do not disappoint me that I try in rain of a LIFE free of wrecked souls mountains, bodies, lakes and seas. My way of speech appears to be contradictory in that the sea also becomes a wreck, unfortunate however, this is the truth! Today, everybody and everything wrecks, first inside them. I deals are degraded, visions are snuffed off and all this incense on the altar of vanity and greed, like the tower of Babel which have begun to tumble with the danger to bury all the world below its rains. This is the hard reality which lives inside barrels and bombs, travels in military khaki, to become blood, tears and lamentation.As it is here in Suda bay which waits the smell of oil and the sound of gold to wake as a real Cyclops with his eye focused towards “riches” and to leave human carcasses.Let us fight for the birth of values springing not from oil wells and gold, things that are never destined to give solutions, but spring from the lorch of clear conscience that will travel in the entire world has been my absolute faith in HUMREALTY.

  Μaria Orfanoudaki  - Μ.Ο -

Ο Δήμος Σούδας στο πρόσωπο της Μαρίας Ορφανουδάκη, τιμά απόψε την προσφορά της γυναίκας στην Τέχνη στον Πολιτισμό. Η Μαρία Ορφανουδάκη είναι μια ξεχωριστή προσωπικότητα που συνδυάζει την ευαισθησία, την πρωτοτυπία και την εξαιρετική εκφραστικότητα, καθώς επιδίδετε θαυμάσια στην Ζωγραφική στην Ποίηση  στη  Μουσικη ….
Γυναίκες σαν την Μαρία Ορφανουδάκη αποτελούν ξεχωριστή παρουσία στον Δήμο μας.
Άλλωστε το «Εργαστήρι ΕΙΡΗΝΗΣ» της Μαρίας Ορφανουδάκη βρίσκεται απέναντι από τις στρατιωτικές βάσεις σε πείσμα των καιρών για να θυμίζει σε όλους την ωφελούμενη αντίσταση καθενός από εμάς στην βία και στον πόλεμο και με την προσωπική του έκφραση και δράση και η Τέχνη είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος έκφρασης, αφού αγγίζει την καρδιά κάθε Ανθρώπου.
…… Μαρία θερμά συγχαρητήρια και Σου ευχόμαστε να συνεχίσει για πολλά ακόμα χρόνια με το ίδιο πάθος, τους ίδιους πόθους για την συναδέλφωση των Ανθρώπων.

Ιωάννης ΠΕΡΡΑΚΗΣ -  Δήμαρχος  ΣΟΥΔΑΣ – Αύγουστος  2004

I wish God give you inspiration and courage to move even if people do not see you.

Creators like you are often left alone. In the high mountain peaks are standing all alone in their heights. As to the injustice this world was always incomplete unjust. Fortunately, it cannot reach and hurt the people that stand high. You are among them.

EIRINAIOS, Archbishop of Crete

…Στα χέρια της δεν κρατά τη δύναμη βομβών νετρονίου μα ένα πινέλο και χρώματα. Και ζωγραφίζει. Και μονολογεί «Ας ήταν μόνο πίνακας». Κι οι σκέψεις ξεχύνονται και γίνονται μολύβι καυτό και πηδούν… Κι άθελά τους πηγαίνουν εκεί: Στις ανθρωποσφαγές του Βιετνάμ, στη Χιλή… Και σου φέρνουν απόγνωση. Σαν τη δικιά της της Μαρίας Ορφανουδάκη της Χανιώτισσας που τώρα και κάμποσες μέρες στέλνει το δικό της μήνυμα «ΕΙΡΗΝΗΣ – ΑΓΑΠΗΣ«  ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ…

Τα ΝΕΑ - 3 Μαΐου 1979

Ένα κυπαρίσσι χρέους και θυσίας. Αυτό είναι η Μαρία.….. Συμφωνώ με τα γραφόμενα του σεβασμιώτατου ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ , ο οποίος σε λίγες λέξεις συνόψισε την προσωπικότητα της…Μέσα μου βλέπω αυτά τα στοιχεία να κυριαρχούν στην ανάγκη της δημιουργίας του εικαστικού της έργου. Η Μαρία δεν μπορεί να μείνει αδιάφορη στον πόλεμο που κάθε τόσο και κάπου ξεσπάει, κινούμενος από τα μεγάλα συμφέροντα των εξουσιαστών της γης. Δεν μπορεί να μένει αδιάφορη στην δυστυχία, τον φόβο, τον πόνο, τον θάνατο των αθώων…Η ζωγραφική της Μαρίαςείναι απλή, λιτή. Χωρίς φτιασίδια και περιττά πράγματα. Εκείνο που την ενδιαφέρει είναι το μήνυμα να είναι απλό, κατανοητό, καθαρό.

Γιατί η τέχνη της είναι τέχνη στρατευμένη. Έτσι στον άνθρωπο που υποφέρει βλέπει Εκείνον που έγινε άνθρωπος για να σώσει τον άνθρωπο. Ένας Χριστός με το πρόσωπο των παιδιών της Παλαιστίνης που και σήμερα δολοφονούνται και που κραυγάζει ξανά και ξανά: “Θεέ μου Θεέ μου γιατί με εγατέλειψες !¨»Αυτή η εγκατάλειψη διαπερνά όλο το έργο της Μαρίας Ορφανουδάκη. Ένα μεγάλο ερωτηματικό και μια μεγάλη απελπισία.Μια πολυετής και πολύπλευρη πορεία στην απελπισία. Κραυγή απόγνωσης. Κραυγές απόγνωσης. Κάθε τι που πονά μπαίνει στα κατάβαθα της ψυχής της, γίνεται ένα μαζί της και βγαίνει κραυγή αγωνίας και απελπισίας και πόνου. Κάθε έργο της  και μια κραυγή αγωνίας, απελπισίας και πόνου.

“Ακόμα μια φορά προσπαθώ να κάνω τη σπίθα της ψυχής μου χόβολη, τη στάχτη του χρόνου που περνά με το δαδί του νου και της καρδιάς μου, που φωτιά παίρνει μόνο από τη φλόγα της ματιάς και την αλήθεια αναζητά.”Αυτά γράφει πάλι σε κάποιο προσκλητήριο εγκαινίων που για τη Μαρία είναι προσκλητήριο συνέργεσης, ευαισθητοποίησης και αγώνα. Και ακόμα κάτι περισσότερο νομίζω. Γέφυρα επικοινωνίας με τους άλλους. Αυτό είναι νομίζω και το κλειδί για να δούμε την Μαρία…….

  Μιχαήλ  ΑΓΓΕΛΑΚΗΣ 

π. Πρόεδρος Καλ/κου Επιμελητηρίου  15-11-2000

          …. Tα πολιτιστικά στοιχεία που ανεβάζουν πάντα τους λαούς είναι οι «μεγάλοι» οι λίγοι άνθρωποι του Πνεύματος.

Οι άνθρωποι που οι σκέψεις και οι πράξεις τους πηγάζουν από κίνητρα ουμανιστικά, την Αγάπη για τον άνθρωπο. Αυτοί οι άνθρωποι  που καθοδηγούνται  από την έμπνευση, από την ενόραση από τα υψηλά ιδανικά και το συναίσθημα  σε συνεργασία με τη λογική………. M.O

…..Η Μαρία Ορφανουδάκη κλαίει, γελάει σε μια αφοπλιστική ειλικρίνεια, με μία δύναμη που ξαφνιάζει και καθηλώνει γνήσια στις εκρήξεις και στη σιωπή της, στη χαρά και στην απαισιοδοξία της, στην περηφάνια και στη δύναμή της έχει τόσα πρόσωπα, που ξαφνιάζει.

Εύθραυστη και δυναμική, διακριτική και αποφασιστική η προσωπικότητα της Μαρίας       Ορφανουδάκη ξεχειλίζει από δύναμη και γοητεία που συναρπάζει. Όλη της η ζωή δεν είναι παρά ένας δρόμος στην Τέχνη, μια συνεχή ανηφορική πορεία  προς την κορυφή προς το ΑΠΟΛΥΤΟ….

Μάιος 1980, Γιάννης  ΡΙΤΣΟΣ – ΠΟΙΗΤΗΣ

….Στη τάση που έχουμε διεργασίας ταύτισης μέσα μας με το έργο τέχνης αποτελεί ένα θετικό στοιχείο, ένα ισχυρό όπλο για τον καλλιτέχνη να μας ανυψώσει και να μας κάνει αντάξιους του ανθρωπίνου γένους. Αντίθετα όταν αυτή η δύναμη χρησιμοποιείται από ανήθικο και αδιάφορο προς τα ανθρώπινα  προβλήματα καλλιτέχνη,  γίνεται αρνητική και καταστροφική γιατί υποβιβάζει  συνεχώς τον άνθρωπο. Η επιθυμία  και η φιλοδοξία του καλλιτέχνη που απλώς αποζητά να «ψυχαγωγεί» τυφλώνει και είναι ασέβεια να αρκείται στο να κολακεύει μόνο τις πιο λίγο καλλιεργημένες αισθήσεις του Ανθρώπου

……Το μεγαλύτερο έργο, είναι εκείνο που προσφέρει στον άνθρωπο, την

υψηλότερη  συνείδηση του εαυτού του και της δύναμης του να μεταμορφώσει τον

εαυτό του και την κοινωνία……….

Mαρία Ορφανουδάκη – Μ.Ο

…….Μόνο τότε θα βρει την πραγματική απόλαυση ο άνθρωπος. Μέσα στη ζωή, τότε που θα δίνει χαρά ο ίδιος στους άλλους και οι άλλοι σ΄ αυτόν…..

Μαρία Ορφανουδάκη - Μ.Ο -

These videos – Cries of M.O – and - Protests of a Hostage – (Editing – Direction – Material-Photography by Maria Orfanoudaki) is a very small part of a truly enormous personal effort that began almost 23 years ago (from 1989) here at the Atelier of «PEACE», opposite of the American bases at Akrotiri in Chania . Please judge me with leniently because I did not have the technical means necessary. The unique instrument and my gun was my absolute faith in MAN and PEACE.

A deposit of Soul.

                                                                                    Thank you,

Maria Orfanoudaki «M.O»

Αυτές οι εργασίες  ΙΑΧΕΣ Της Μ.Ο  Και Διαμαρτυρίες μιας “ΟΜΗΡΟΥ” είναι ένα πολύ μικρό κομμάτι μιας πραγματικά τεράστιας  ατομικής προσπάθειας που ξεκίνησε πριν 18 χρόνια περίπου, εδώ στο εργαστήρι της “ΕΙΡΗΝΗΣ” απέναντι στις Βάσεις στο Ακρωτήρι στα Χανιά. Παρακαλώ πολύ όπως με κρίνεται με επιείκεια αφού δεν διαθέτω τα τεχνικά μέσα και τους τρόπους που απαιτούνται. Το μοναδικό μέσον και όπλο μου υπήρξε η απόλυτη πίστη μου στον ΑΝΘΡΩΠΟ.

Μια κατάθεση Ψυχης

Σας ευχαριστώ

                                           Μαρία Ορφανουδάκη “ Μ.Ο ”

 

O Kαζαντζάκης έλεγε:

» Ο Θεός τση Κρήτης μαζί μας ! «

Εσύ μ’ έκανες να λέω

» Ο Θεός τση Μαρίας μαζί μας ! «

Σκουτελοβαρίσκω σου…

Φρέντυ Γερμανός

ΑΚΡΟΘΙΓΩΣ

Μεγάλη Τετάρτη

Ο Χριστός εχάθη

Γράφει ο Βαγγέλης Κακατσάκης

Εφημερίδα «ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ» 20/4/200

Διαβλέποντας τους κινδύνους που ελλοχεύουν…

Η Μαρία Ορφανουδάκη «η γυναίκα που δημιουργεί στο όνομα του ανθρώπου και της Ειρήνης, νιώθοντας την αδιαφορία του κόσμου» πριν από λίγον καιρό, «θέλησε να σβήσει ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής της». «Εις την οδόν έξω ουδέν ακούουν οι λαοί», βλέπετε, για να θυμηθούμε τον αλεξανδρινό Ποιητή. Όμως η Μαρία της Ειρήνης, όπως αποκαλείται η ζωγράφος μας, βρήκε το κουράγιο να συνεχίσει να μιλά από το μετερίζι της ανθρωπιάς που έστησε εδώ και είκοσι χρόνια στην αρχαία Απτέρα. Διαβλέποντας πάντα τους κινδύνους που ελλοχεύουν και ακούγοντας διαρκώς την απελπισμένη φωνή της Πυθίας για το Φοίβο που δεν έχει πια καλύβα

 

……Κι όλα αυτά «στην πλήθουσα αγορά των μεταπρατών όπου διατιμούνται τα αδιατίμητα», κι ενώ ο τεχνολογικό ορυμαγδός σκιάζει τους ιλαρούς ορίζοντες…

Μήπως όμως η φωνή της Μαρίας, καταγεγραμμένη σε προηγούμενη πρόσκλησή της, είναι, ακριβώς γι’ αυτό, περισσότερο από ποτέ επίκαιρη; Ας την ακούσουμε:

«Την έκθεσή μου αυτή πάλι αφιερώνω

 στη ζωγραφιά σου Άνθρωπε

 φτιαγμένη από το πινέλο, βουτηγμένο

 στα δάκρυα και τον ιδρώτα σου

 που στάζουν πάνω στην ατσάλινη παλέτα

 για να μου βγάλουν το χρώμα το χακί».

                                                                                       Μαρία  Ορφανουδάκη  – Μ.Ο

…..Είδα την τελευταία δουλειά σου, το αντιπολεμικό μήνυμα, που άλλη μια φορά στέλνεις παντού, με αγωνία και κραυγές. Το DVD. Mε συγκλόνισε.

Ήλθαν στη μνήμη μου τα λόγια του Καζαντζάκη «…. Να τολμάς να λες: Εγώ έχω χρέος να σώσω τη γης. Κι αν δε σωθεί, εγώ θα φταίω¨. Έτσι και συ. Τολμάς και παίρνεις στους ώμους σου την ευθύνη να κραυγάσεις τον πόνο και την οργή σου, που είναι όλων μας, ενάντια στη βία, στο αίμα, στο άδικο, στον πόλεμο. Για να σωθούμε.

Θα έχει αποτέλεσμα η κραυγή σου

Θα την ακούσει κανείς από τους ενόχους;

Ποια σημασία έχει;

Αρκεί που μπορείς εσύ να υψώνεις στα πέρατα και στα ουράνια τις ΙΑΧΕΣ σου.

Γι’ αυτό σε θαυμάζω!

Αλέκα Μαρκογιαννάκη  π.  Νομάρχης

Δυστυχώς, ότι και αν θελήσει κανείς να γράψει για το παραγωγικό σου μεγαλείο

το τεραστιο το καταπληκτικό, έχει ήδη διατυπωθεί από άλλους. Έτσι, αναγκαστικάαισθάνομαι ένας υπήκοος μιας πνευματικής βασίλισσας!

Μαρία θεωρώ τιμή μου που σε γνώρισα, που γνώρισα μία γυναίκα ωφέλιμη, δυνατή, ισότιμη αν όχι σε πολλά ανώτερη από σπουδαιαφανείς άνδρες, ενώ είσαι υπέρκαλη και υπερόμορφη, θαυματική και αξιοπόθητη γυναίκα!

Γειά σου Μαρία αρχιδασκάλα της πανανθρώπινης , παναγήινης και εξωγήινης γλώσσας των άφωνων ματιών, που φλυαρούν με την εκφραστική τους πανγλωσσία!Θα είναι η λάμα των απώτερων τελειοποιημένων γενεών…..Σε θαυμάζω και υποκλίνομαι μπροστά σου. Ξέρεις να διαβάζεις τα μάτια. Πίστεψέ με λοιπόν γιατί αυτό λεν τα μάτια μου για σένα… πίστεψέ με

Υλοποίησες τη μαγεία της αγάπης και της καλοσύνης της χιμαιρικές φαντασίες σου τις έκαμες «χάντρα μάτια» που μιλούν, που ξαφνιάζουν. Στο αποδημητικό πέταγμά σου στάθηκες στο φαλακρό αφτέρωτο για ν΄ απλώσεις τα δικά σου φτερά. Τα φτερά της ψυχής σου, της καρδιάς σου, της ουτοπιστικής και ονειροπόλας σκέψης σου. Να τριγυρνάς και να πεταλουδίζεις γύρω από την ουράνια φλόγινη πηγή, τον Ήλιο!… Στα ύψη στήλωσες το καλλιτεχνικό σου ανάστημα και στους άγριους αγέρηδες υπόταξε και ημέρεψε το καλλιτεχνικό «εγώ» σου. Ιέρεια με σαράντα «πέτρινες» φωνές να βροντοφωνούν από κει ψηλά, σ΄ όλες τις γλώσσες τη Χριστοπρόφερτη παραγγελία «Επί γης ΕΙΡΗΝΗ» IN TERRA PAX!…

Ένας Δαβίδ με φουστάνια η «ΜΑΡΙΑ ΟΡΦΑΝΟΥΔΑΚΗ» όχι να πολεμήσει με λεκτικήσφεντόνα ένα υπερβάρβαρο Γολιάθ, αλλά με μια αβρή γροθιά, να γκρεμίσει τουπεργιγάντιο Αραράτ, κοκκάλων «αγνώστων στρατιωτών» που σκοτώθηκαν υπέρπατρίδων…. Η φύση δε νικιέται όσο υπάρχει ήλιος στον ουρανό. Κι οι άνθρωποι θα ξαναγεννιούνται και τα καμμένα δέντρα θα ξαναφυτρώσουν. Κι εσύ πυργοδέσποινα της φτερωτής αφτερωσιάς, φτερωμένη Ιέρεια, που πέτρωσες και φύτεψες εκεί ψηλά τα άγια λόγια της φωνής του, θα επιζείς τις καθημερινές σταυρώσεις σου, που σίγουρα θα σου καρφώνουν τα καρφιά οι μοχθηροί αρνητές φθονεροί κι απάνθρωποι, πολεμόχαροι, πολεμοκάπηλοι, ιππότες του θανατηφόρου μίσους, όλοι αυτοί που θα άγγιζες με το απαλό σου χέρι του θεοδώρητου ταλέντου σου, αχάριστα θα σε πίκραναν. Μαρία… Δεν μπορώ σε λιγοστές αράδες να σε υμνήσω. Είσαι ολόκληρη ένας ενσαρκωμένος ύμνος, τον περπατάς και τον λιβανίζεις αρωματίζοντας στο περπάτημά σου ζωντανούς και άψυχα.Δεν μπορώ να συμπυκνώσω σε έναν απλό λακωνικό ορισμό γιατί έχεις ντυθεί ενδόσαρκα τα ακατάπληκτα, για μας τους εμπαθείς.

Μάριος ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

π. Πρόεδρος Καλλιτεχνικού Εργαστηρίου Ιούνιος 1990

 

Μαρία μoυ

…..Είδα την τελευταία δουλειά σου, το αντιπολεμικό μήνυμα, που άλλη μια φορά στέλνεις παντού, με αγωνία και κραυγές. Το DVD. Mε συγκλόνισε.

Ήλθαν στη μνήμη μου τα λόγια του Καζαντζάκη «…. Να τολμάς να λες: Εγώ έχω χρέος να σώσω τη γης. Κι αν δε σωθεί, εγώ θα φταίω¨. Έτσι και συ. Τολμάς και παίρνεις στους ώμους σου την ευθύνη να κραυγάσεις τον πόνο και την οργή σου, που είναι όλων μας, ενάντια στη βία, στο αίμα, στο άδικο, στον πόλεμο. Για να σωθούμε.

Θα έχει αποτέλεσμα η κραυγή σου

Θα την ακούσει κανείς από τους ενόχους;

Ποια σημασία έχει;

Αρκεί που μπορείς εσύ να υψώνεις στα πέρατα και στα ουράνια τις ΙΑΧΕΣ σου.

Γι’ αυτό σε θαυμάζω!

Αλέκα Μαρκογιαννάκη  π.  Νομάρχης     

Τετ α τετ Ειρήνη και Πόλεμος

Τα έργα της εκτεθειμένα στους βράχους της αρχαίας πόλης Άπτερα στέλνουν κραυγή διαμαρτυρίας στην απέναντι πλευρά, στο Ακρωτήρι που φιλοξενεί τις βόμβες του θανάτου. Τέτ  α  τέτ Ειρήνη και Πόλεμος. Εργαστήρι και βάσεις στέλνουν καθένα το δικό τους μήνυμα. Η Μαρία αντιστέκεται  από τη μια μεριά και οι βόμβες από την απέναντι! Τι ειρωνεία………..

Σπύρος Δασκαλάκης

Ψάχνεις για τρόπο ζωντανό
με μήνυμα στη ζωγραφιά
να περπατήσει ο Χριστός
να φύγουν τα Καρφιά!!!

Ο αδελφός σου,
Στέλιος

-Μεγαλύτερος παραλογισμός νομίζω δεν υπάρχει, να γεννάμε

 Μια μάνα  ……  

Τhe Difference

Of free bird

By free man is that

Bird has its wings on back while

The man has them in his SPIRT

                                                                                              Maria Oranoudaki  - M,O

Τα Μάτια για την Μ.Ο…., «Εικαστική Τράπεζα»

Συνειδησιακής κατάθεσης…

 

Τα μάτια… Τα μάτια…

Τα ορθάνοιχτα, τα πελώρια, τα υπέροχα…

Τα μάτια στα οποία η «ευκρινής όρχηση» της αγωνίας,

σε βρίσκει στην αναπνοή.

Τα μάτια στα οποία η γρηγορούσα καταγγελία, σε

βρίσκει στη σκέψη.

Τα μάτια στα οποία τα αγλαΐζοντα δάκρυα, σε

βρίσκουν στην καρδιά!

Τα μάτια στα οποία χώρεσαν όλα τα ερωτηματικά των αθώων, και όλα τα εδώλια των ενόχων. Έτσι όπως τα «υποδεικνύουν» αλάθητα, οι μειονοτικές ζωές της υφηλίου. Καταγγέλλοντας με τη σιωπηλή κραυγή τους «Κάτω από το βλέμμα του Χριστού» τα περιθωριακά πλάσματα της Σιωπής. Που όμως αλαλάζει στα βλέμματα, που «συγγράφει» τις ευρείες γραμμώσεις των χειλέων, που ασθμαίνει στο «ελλειμματικό οξυγόνο» των μυκτήρων… Με την τραγική δύναμη που θα μιλούσαν το φθόγγο ή τη γραφή, αν είχαν την Ελευθερία για τούτο… Τα περιθωριακά πλάσματα της Σιωπής.

Με μια «μονομέρεια» επικεντρωμένη έμμονα, στο ΠΡΟΣΩΠΟ!!! Το πρόσωπο του Ανθρώπου. Ματωμένο, Βουρκωμένο, Πληγωμένο. Συσπασμένο κάτω από το βίαιο πέλμα της τραγικότητας.

Μια προσπάθεια που «εξερχόμενη» της Ψυχής, αποξέει «ανάλγητα» το τρυφερό της τοίχωμα, ραντίζοντας με το αίμα της……

 

Φωτεινή ΣΕΓΡΕΔΑΚΗ – ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ -