και επιδικάζεται εις βάρος των ελληνικών δικαστηρίων το ποσό των
1.400 ευρώ
ΠΡΟΣΒΟΛΗ!
Προς τον Νεκρό ΑΝΘΡΩΠΟ μου! και προς ΕΜΕΝΑ!
Τα οποία Βεβαίως! προσφέρω στην
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΎΝΗ
Ο δρόμος είναι ο ίδιος προς την αιωνιότητα, αλλά αυτός ο δρόμος είναι σκοτεινός, θολός μέσα από δάκρυα Στις παρυφές της Σούδας έδυσε η ΖΩΗ του συζύγου μου Βασιλείου ΠΑΠΑΔΗΜΑ,
κρίκος ποτισμένες με δάκρυα και στεναγμούς που έμελλε να με δέσει άρρηκτα με το λιμάνι της Σούδας που αγκαλιάζει σήμερα τις τρικυμιώδεις αναζητήσεις μου….
Tον βλέπω σήμερα χαμογελαστό να περιδιαβαίνει ανάμεσα μας,
ικανοποιημένος ευτυχισμένος για την σημερινή τιμή που μου κάνατε.
Γιατί είναι αλήθεια, κουράστηκε πολύ !
Για την επιτυχία και την αποτελεσματικότητα των Προσπαθειών μου..
Ανέβαινε κατέβαινε τη Σούδα και κάποια στιγμή
μεσοστρατίς απόμεινε και τώρα πάνω από τη μαύρη
άσφαλτο., αντίλαλοι ακούγονται από τη φωνή του ‘για να μου
υπενθυμίζει Να συνεχίσω για την αποκάλυψη
της Αλήθειας
ΕΥΡΩΠΑΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ για τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ 21 Μαΐου του 2015 Υπόθεση Μαρία ΟΡΦΑΝΟΥΔΑΚΗ Μ.Ο – ΣΟΥΔΑ Αρχαια ΑΠΤΕΡΑ – Βασίλη ΠΑΠΑΔΗΜΑ –
Κοινοποίηση (αποσπάσματα): Αρχές Οκτώβρη 2005 και 29 Αυγούστου 2006
Προστατεύω προκαταβολικά την παρούσα μου επιστολή «Καταγγελία» με το Συνταγματικό δικαίωμα παντός πολίτου, του αναφέρεσθαι και αιτείσθαι.
Αιτούμαι λοιπόν ευσεβάστως, όπως διαθέσετε, ένα κομμάτι από τον πολύτιμο χρόνο σας, σε μια πολίτιδα, που θεραπεύει, κατά την δύναμη της μέρος της Τέχνης, προσπαθώντας κι αυτή από το δικό της μετερίζι, για την αναζήτηση της
ΑΛΗΘΕΙΑΣ και του ΔΙΚΑΙΟΥ.
Αλήθεια όμως!
Υπάρχει ΑΛΗΘΕΙΑ; Υπάρχει ΔΙΚΑΙΟ;
Παγιδευμένη μες’ τις τεράστιες φτερούγες της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ.
Που μου σχίζουν, χρόνια τώρα την ψυχή και την καρδιά
Με τις αιχμηρές προεξοχές τους
Και που βυθίζονται αργά – αργά ΤΥΡΑΝΝΙΚΑ
Στην ύπαρξή μου ολάκερη
Και στον ΑΓΩΝΑ μου ν’ απεγκλωβιστώ από αυτές
Όλο και πιο βαθιά χώνονται μέσα μου.
… Επιτρέψτε μου, λοιπόν να σας θέσω υπ’ όψιν, τα πιο βασικά στοιχεία, που αφορούν την υπόθεσή μου, τια την διερεύνησή της, αφού θα απαιτούντο τόμοι ολόκληροι για να σας εκθέσω τον εμπαιγμό που έχω δεχθεί χρόνια τώρα, συγχρόνως με την ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ μεταχείρισή μου, από όλους σχεδόν που εμπλέκονται σε αυτήν, αισθανόμενη πως ζω υπό το καθεστώς «ΟΜΗΡΙΑΣ».
Αφού προσπαθούν από την μία να με κάνουν να αποδεχθώ πως η προσπάθειά μου, να βρεθεί η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι «χαμένη» και από την άλλη να «λυγίσω» στην τόσο ψυχοφθόρα καθυστέρηση της απονομής του ΔΙΚΑΙΟΥ. ….
Στις 2 του Μάρτη του 2001 και ώρα 2 το μεσημέρι, με καιρικές συνθήκες άριστες, με απόλυτη ηλιοφάνεια, στο 8,5χιλ. στην πόλη των Χανίων Κρήτης και συγκεκριμένα στον κόμβο του Ναυστάθμου Σούδας, έσβησε από τον πιο άγριο τρόπο, η ζωή του ΣΥΖΥΓΟΥ, ΠΑΤΕΡΑ, μα και ΥΙΟΥ, ΑΔΕΛΦΟΥ και ΦΥΛΑΚΑ ΑΓΓΕΛΟΥ μου, Βασιλείου ΠΑΠΑΔΗΜΑ
Λεωφορείο του Κ.ΤΕΛ Χανίων με οδηγό τον Εμμανουήλ Φανουριακη και
με μία ΜΟΝΟ επιβάτιδα , η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ! επομένως και ηΑΥΤΟΠΤΗΣ
ΜΑΡΤΥΡΑΣ και η οποία Εκλήθει να καταθέσει ενώπιον του ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ μετά από 9 χρόνια, δηλαδή στο τελευταίο Δικαστήριο , με την πρόφαση ! Πως ήταν ανήλικη τότε -17 ετών [ Και που δεν είχε ενηλικιωθεί ΑΚΟΜΑ !…… στα επόμενα 9 χρόνια ! 25 – 26 Eτων ]…….
Λοιπόν παρασύρει να συνθλίβει κυριολεκτικά το μικρό επιβατικό αυτοκίνητό μας και μαζί μ’ αυτό συνθλίβει τον ΚΟΣΜΟ μου!!!
Σε μια ευθεία της Λεωφόρου Χανίων Ρεθύμνου και χωρίς να υπάρχει κανένα εμπόδιο κινητό ή ακίνητο με ορατότητα 290-300m περίπου και έχοντας «πιάτο» μπροστά του τον Κόμβο της Σούδας, πλάτους 80m περίπου (μορφή Πλατείας)και επάνω στη διαχωριστική νησίδα, (είχε περάσει το ρεύμα του λεωφορείου) με όριο ταχύτητας 60χιλ., χωρίς να χρησιμοποιήσει ο οδηγός του λεωφορείου Εμμ. Φ. συνθλίβει κυριολεκτικά το Ι.Χ. μας που οδηγούσε ο σύζυγός μου, παρασύροντας σημειωτέων το ακόμα 75m σε μια έντονα ανηφορική πορεία…
Μη χρησιμοποιώντας ούτε 1εκατ. το σύστημα πεδήσεως, παρά συνέχισε ακόμα για 75μ. έχοντας ολόκληρο αυτοκίνητο από κάτω. ….Έντονος προβληματισμός και άπειρα ερωτηματικά σ’ αυτή την εφιαλτική ΟΔΥΣΣΕΙΑ που βιώνω 6 σχεδόν χρόνια τώρα από την ημέρα του δυστυχήματος αφού από τότε δεν έχει αποδοθεί η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
Φυλακισμένη χρόνια τώρα. Στου τεράστιου κήτους την κοιλιά της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ – αναζητώντας το ΔΙΚΑΙΟ Ανακαλύπτω το γονίδιο της τραγικότητάς μου. …..
Χρησιμοποιούνται όλοι οι τρόποι και τα μέσα, για την μηΔΙΚΑΙΗ εκδίκαση της υπόθεσης, με ψευδείς και αβάσιμου ισχυρισμούς, των αντιδίκων, που ουδεμία σχέση έχουν με τις πραγματικές συνθήκες του τραγικού συμβάντος, μαζί με την μεθοδευμένη προσπάθεια της καθυστέρησης της απονομής της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ με πολλαπλές και συνεχόμενες αναβολές
καθυστέρηση της απονομής της Δικαιοσύνης ισούται με την άρνηση απονομής της Δικαιοσύνης
Απογοήτευση, πίκρα, απελπισία με διακατέχει, σας διαβεβαιώ πως έχω πληγεί κατάφορα ΨΥΧΙΚΑ, ΗΘΙΚΑ ΚΑΙ ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ, συγχρόνως με την αίσθηση πως εγώ είμαι η «διωκόμενη» τι θέλω να πω για παράδειγμα: κατά την διάρκεια της εκδίκασης των Ασφαλιστικών Μέτρων η Πρόεδρος με απέβαλε το πρώτο πεντάλεπτο από την Αίθουσα, γιατί διαμαρτυρήθηκα ΜΟΝΟ με δύο – τρεις λέξεις ενάντια στον ισχυρισμό της πως «Δεν έχω Ανάγκη Οικονομική» σαν επιτυχημένη ζωγράφος.
«Ποια ζωγραφική… μια ΖΩΗ αγωνίζομαι για την ΕΙΡΗΝΗ για την ΔΙΚΑΙΟΣ…
(την δεύτερη λέξη δεν πρόλαβα να την ολοκληρώσω). Η Πρόεδρος του δικαστηρίου !..
– ΠΕΡΑΣΕ ΕΞΩ!!!
–
Και βέβαια πέρασα έξω αδιαμαρτύρητα και η ΔΙΚΗ συνεχίσθηκε κανονικά ερήμην μου αφού δεν υπήρξε ακόμα και από τους δικούς μου Δικηγόρους καμία αντίδραση.
Εν συνεχεία βγαίνει η πρωτόγνωρη απόφαση… ενώ ως ζωγράφος μπορεί να εμπορευθεί τα έργα της και να αποκομίσει αξιόλογο εισόδημα, πιθανολογείται ότι: τα έσοδα της υπερκαλύπτουν το ύψος της ΖΗΜΙΑΣ της. Πρέπει κατόπιν αυτών ν’ απορριφθεί η Αίτηση ως κατ’ ουσίαν ΑΒΑΣΙΜΗ. …
Ακινητοποιημένη χρόνια τώρα σε συρματοπλέγματα που μου βάζουν, για να σταματήσω… δημιουργώντας μου την αίσθηση πως εγώ είμαι η «κατηγορούμενη» ή η «ΔΙΩΚΟΜΕΝΗ».
Κάπου προσπαθώ να γραπωθώ Να μοιραστώ τ’ ΑΒΑΣΤΑΧΤΟ
Κάθε μου κίνηση ένας Πόνος
Κάθε μου βλέμμα κι ένας Φόβος
Κάθε μου λόγος και μία Αγωνία.
Είμαι πεπεισμένη ακόμα πως η επιστολή που είχα αποστείλει στον Άρειο Πάγο, όπως στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, αρχές του Οκτώβρη του 2005, καθώς και στον Εισαγγελέα Εφετών Κρήτης, αντί να λειτουργήσει θετικά, αντίθετα «τιμωρήθηκα» γι’ αυτό.
Μέσα στα πλαίσια διεξαγωγής Ε.Δ.Ε. εδώ στα Χανιά τον Μάρτη του 2006 εκλίθει να καταθέσω ενόρκως, πως ο προαναφερόμενος Εισαγγελέας, δεν είχε επισκεφθεί την οικία και εργαστήρι μου «ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΕΙΡΗΝΗΣ». Θέλησαν να πλήξουν εμένα και τον Εισαγγελέα, επειδή είχε επιδείξει, μέσα στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του το ενδιαφέρον του, για το τραγικό συμβάν.
Ασκώντας Έφεση στο ποινικό, ο Εισαγγελέας Εφετών Κρήτης η οποία έχει προσδιορισθεί τώρα για τις 20 του Σεπτεμβρίου 2006.
Αποδεδειγμένα από την πρώτη στιγμή, ενεργοποιήθηκαν όλες σχεδόν οι «ΔΥΝΑΜΕΙΣ» του τόπου μου για την συγκάλυψη της «ΑΛΗΘΕΙΑΣ» με ψευδείς καταθέσεις και μαρτυρίες, αντίθετα με την απόκρυψη βασικών και ουσιαστικών μαρτυριών, καταθέσεων και στοιχείων….
Η κινητοποίηση όλου σχεδόν του συναδερφικού χώρου. Λεωφορειούχων – Αυτοκινητιστών – οδηγών καθώς μέρος του συγγενικού περιβάλλοντος – θείοι, ανίψια, καλυπτόμενοι πίσω από τις πλάτες των «ισχυρών» ορθώνονται χρόνια τώρα, μπροστά μου ωσάν «θεριά» εμπαίζοντας μα όλοι αυτοί που ουδεμία σχέση έχουν με το τραγικό γεγονός,
Και δεν υπάρχει μεγαλύτερος ΠΟΝΟΣ
Από το να εμπαίζουνε με τον ΠΟΝΟ σου
Εκείνοι που σου τον δημιούργησαν.
Κατάστικτη από τα σημάδια των «Καιρών»
Του ψευδούς και της διαπλοκής
Κάνω κύκλους ολόγυρα στο μαγνητικό μου πεδίο
«Ζαλίζομαι», χάνομαι στην άβυσσο της ανεντιμότητας
Σκοτώνουν την ψυχή και την πίστη μου
στον ΑΝΘΡΩΠΟ……!
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ
Στην απόφαση της τελευταίας Δίκης του Αστικού επιβραβεύεται ο οδηγός του Λεωφορείου Εμμ. Φ. απορρίπτοντας την δική μου Έφεση, ενώ γίνετε δεκτή των αντιδίκων και το ελάχιστο ποσόν που μου είχε επιδικασθεί για
ηθική βλάβη το μειώνουν κατά το ήμισυ για να δοθεί για
ηθική βλάβη του Λεωφορειούχου και για τις άλλες ζημιές του –
για τον προφυλακτήρα του Λεωφορείου –
ούτε καν τα φανάρια δεν είχαν σπάσει
(βλ. σχετ. φωτογραφία από δημοσ. εφημερίδας).
Ο δικός μου απολογισμός «ζημία».
Πρώτη κατάθεσή μου. Στο όνομα του ΠΟΝΟΥ.
Δεύτερη κατάθεση, η καρδιά μου.
Και τώρα η τελευταία μου κατάθεση.
Στο όνομα της ΑΔΙΚΙΑΣ.
Ο Βασίλης Παπαδήμας από την 1η ατομική μου έκθεση ζωγραφικής και γ
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Στην απόφαση της τελευταίας Δίκης του Αστικού επιβραβεύεται ο οδηγός του Λεωφορείου Εμμ. Φ. απορρίπτοντας την δική μου Έφεση, ενώ γίνετε δεκτή των αντιδίκων και το ελάχιστο ποσόν που μου είχε επιδικασθεί για
ηθική βλάβη το μειώνουν κατά το ήμισυ για να δοθεί για
ηθική βλάβη του Λεωφορειούχου και για τις άλλες ζημιές του –
για τον προφυλακτήρα του Λεωφορείου –
ούτε καν τα φανάρια δεν είχαν σπάσει
(βλ. σχετ. φωτογραφία από δημοσ. εφημερίδας).
Ο Βασίλης ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ
υπήρξε στη Ζωή μου ! από την ηλικία των 6 ετών
Ο ΒασίληςΠαπαδήμας . Πολιτικός Μηχανικός
συμμαθητής και συνάδελφος του μεγάλου αδελφού της
Στέλιου Ορφανουδάκη [ Απο το φροντιστήριο μαζι ]
Αυτός ήταν κι ένας από τους βασικότερους σταθμούς της ζωής της, διότι τα προβλήματα που
αντιμετώπιζε μέχρι τότε, αντιδράσεις από όλη την οικογένειά της
, πάνω σ’ ότι αφορούσε τις φιλοδοξίες της, ξεπεράστηκαν με την αληθινά ηθική συμπαράστασή του,
έτσι κατόρθωσε να συνεχίσει τη δύσκολη πορεία που είχε χαράξει για τον εαυτό της.
Ιδιαίτερα για έναν Καλλιτέχνη πολυτιμότερη από όλα τα πλούτη του Κόσμου
Αύτη την Ηθική στήριξη , που είχα από τον ΣΥΖΥΓΟ ΚΑΙ Άνθρωπο μου !
,Βασίλη ΠΑΠΑΔΗΜΑσε όλη την πορεία της Ζωής μου
, σε όλες τις προσπάθειες μου ! μέχρι τις 2 του Μάρτη του 2001
που μαζί με εκείνον χάθηκε ΚΑΘΕ στήριξη….. !
…Παντρεύεται τον Βασίλειο Παπαδήμα. Πολιτικό Μηχανικό, συμφατητής
…Παντρεύεται τον Βασίλειο Παπαδήμα. Πολιτικό Μηχανικό,
Φίλος απο το Φροντιστήριο του μεγάλου αδελφού της Στέλιου Ορφανουδάκη Αυτός ήταν κι ένας από τους βασικότερους σταθμούς της ζωής της, διότι τα προβλήματα που αντιμετώπιζε μέχρι τότε, αντιδράσεις από όλη την οικογένειά της πάνω σ’ ότι αφορούσε τις φιλοδοξίες της, ξεπεράστηκαν με την αληθινά ηθική συμπαράστασή του, έτσι κατόρθωσε να συνεχίσει τη δύσκολη πορεία που είχε χαράξει για τον εαυτό της.
Εφημ. ΕΜΠΡΟΣ 1983
Εφημ. ΕΜΠΡΟΣ 1983
Τώρα και 18 χρόνια δεν δημιουργώ , άλλα ανακυκλώνω ότι είχα δημιουργήσει έως τότε !
επεξεργάζομαι 20 ώρες το εικοσιτετράωρο ότι είχα δημιουργήσει στο παρελθον
όπως VIDEO , Ζωγραφική .Ποίηση Μουσική κ.ά
Ο Βασίλης ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Το μοναδικό μου στήριγμα στην ΤΕΧΝΗ και τη ΖΩΗ !
Πατέρας Αδελφός Φίλος και Συνεργάτης
! Είχε απόλυτα αφιερώσει όλη του την ύπαρξη έως την ύστατη στιγμή, σ’ έμενα
ΚΑΙ στους «Αγώνες» μου, τολμώ να πω από το δικό μου μετερίζι για την ύπαρξη
της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ της ΕΙΡΗΝΗΣ
Ο μοναδικός μου ΒΟΗΘΟΣ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ, ΗΘΙΚΑ, ΨΥΧΙΚΑ,
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ, ΣΩΜΑΤΙΚΑ,
Από 1η ατομική μου έκθεση ζωγραφικής
στον Φιλολογικό Σύλλογο Παρνασσό στην Αθήνα και γενικότερα σε όλες τις
σε όλες τιςπροσπάθειες, υπήρξε το ΜΟΝΑΔΙΚΟ μου ΣΤΗΡΙΓΜΑ Στην τέχνη και τη ΖΩΗ.
Ένας «Εργάτης» του Έργου μου !
Γιατί με την Τέχνη πάντα σχεδόν από παιδί είχα υπαρξιακή σχέση, ζωγραφική,
σκηνοθεσία, μουσική διακόσμηση, ποίηση, φωτογράφιση, μόδα και σε όλα αυτά τα χρόνια είχες αναλάβει
Το μόνο δημιουργικό έργο στα 18 αυτά χρόνια από τότε που έχεις φύγει είναι το Βιβλίο
Το [ Για να μη ΧΑΘΩ ! ] Με την στήριξη
των Χανιώτικων Νέων του Γιάννη ΓΑΡΕΔΑΚΗ !
Και τον ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ από ΚΑΡΔΙΑΣ γι αυτό !
Υπήρξε για εμένα μια μεγάλη ηθική ΣΤΗΡΙΞΗ !
…Παντρεύεται τον Βασίλειο Παπαδήμα. Πολιτικό Μηχανικό, συμφατητής
…Παντρεύεται τον Βασίλειο Παπαδήμα. Πολιτικό Μηχανικό,
Φίλος απο το Φροντιστήριο του μεγάλου αδελφού της Στέλιου Ορφανουδάκη Αυτός ήταν κι ένας από τους βασικότερους σταθμούς της ζωής της, διότι τα προβλήματα που αντιμετώπιζε μέχρι τότε, αντιδράσεις από όλη την οικογένειά της πάνω σ’ ότι αφορούσε τις φιλοδοξίες της, ξεπεράστηκαν με την αληθινά ηθική συμπαράστασή του, έτσι κατόρθωσε να συνεχίσει τη δύσκολη πορεία που είχε χαράξει για τον εαυτό της.
Εφημ. ΕΜΠΡΟΣ 1983
Εφημ. ΕΜΠΡΟΣ 1983
….Πολλές φορές στη σκληρή και αδυσώπητη
ΑΛΗΘΕΙΑ
σκοντάφτει η ζωή και φτάνει στην οδυνηρή μαύρη Δύση.
Ο δρόμος είναι ο ίδιος προς την αιωνιότητα, αλλά αυτός ο δρόμος είναι σκοτεινός,
θολός μέσα από δάκρυα .Όπως οι περισσότεροι γνωρίζετε, στις παρυφές της Σούδας
έδυσε η ΖΩΗ του συζύγου μου Βασιλείου ΠΑΠΑΔΗΜΑ,
κρίκος ποτισμένες με δάκρυα και στεναγμούς, που έμελλε να με δέσει άρικτα με το
λιμάνι της Σούδας που αγκαλιάζει σήμερα τις τρικυμιώδεις αναζητήσεις μου….
τον βλέπω σήμερα χαμογελαστό να περιδιαβαίνει ανάμεσα μας,
ικανοποιημένος ευτυχισμένος για την σημερινή τιμή που μου κάνατε.
Γιατί είναι αλήθεια, κουράστηκε πολύ! όπως
Πάντα για την επιτυχία και την αποτελεσματικότητα των
Προσπαθειώn μου..
Όταν ΑΓΑΠΑΣ ! ΣΤΗΡΙΖΕΙΣ κα ΝΟΙΑΖΕΣΑΙ !
Η Ηθική στήριξη έστω και μόνο από ένα Άνθρωπο
πολυτιμότερη από όλα τα πλούτη του Κόσμου ,
ιδιαίτερα για έναν Καλλιτέχνη ,!
Αύτη την Ηθική στήριξη , που είχα από τον Άνθρωπο μου ,
Βασίλη ΠΑΠΑΔΗΜΑ σε όλη την πορεία της Ζωής μου , σε όλες τις προσπάθειες μου !
μέχρι τις 2 του Μάρτη του 2001 που μαζί με εκείνον χάθηκε και η Ηθική στήριξη….. !
Αφου στις παρυφές της Σούδας έδυσε η ΖΩΗ του ! κρίκος ποτισμένες με δάκρυα και
στεναγμούςΟ Βασίλης ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ
Υπήρξε το ΜΟΝΑΔΙΚΟ μου ΣΤΗΡΙΓΜΑ στην Τέχνη και τη ΖΩΗ.
Είχε ΑΠΟΛΥΤΑ αφιερώσει όλη του την ύπαρξη, σε όλες τις προσπάθειες ,μου
,έως την ύστατη στιγμή, την 1η Μαρτίου 2001
Στους «Αγώνες» μου, τολμώ να πώ , από το δικό μου μετερίζι για την ύπαρξη της
ΟΡΦΑΝΟΥΔΑΚΗ – Βασίλη ΠΑΠΑΔΗΜΑ ORFANOUDAKI Maria –Vasilis Papadimaς
επιδικάζεται εις βάρος των
Eελληνικών δικαστηρίων το ποσό των
1.400 e
ΠΡΟΣΒΟΛΗ!
Προς τον Νε… Aάνθρωπο μου!
και προς εμένα!
Τα οποία Βεβαίως! προσφέρω στην
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΎΝΗ[ΑΠΟΦΑΣΗ… μετά από 14 χρόνια 2 μήνες και 19 ημέρες ]
Ανέβαινες κατέβαινες τη Σούδα
Και κάποια στιγμή ! Μεσοστρατίς απόμεινες….
Στην λαχανιασμένη !μα και χαρούμενη αγωνία Σου,
για να ΠΡΟΣΦΕΡΕΙΣ, Στην ανηφόρα της Τέχνης και της ΖΩΗΣ μου.
Να συνεχίσω δεν σταματάς, κουράγιο να μου δίνεις.
Τελάρα, μολύβια, νότες βρίσκω
Για έμπνευση ΟΜΩΣ! μάταια ψάχνω.
Βλέπεις οι στροφές της ασφάλτου αντέστρεψαν τους ρόλους μας.
Και ΤΩΡΑ!
Πάνω από τη μαύρη άσφαλτο
Αντίλαλοι, ΜΟΝΟ ! ακούγονται από τη φωνή σου!
Για να μου υπενθυμίζουν Να συνεχίσω
Για την αναζήτηση της Α Λ Η Θ Ε Ι Α Σ
Για την αναζήτηση του Δ Ι Κ Α Ι Ο Υ
Σ’ Α ΓΑ Π Ω ! Mαρία 2-3-2001
Το Ανεξήγητο !
Έργο , που δούλευα ΟΤΑΝ ! χτύπησε το τηλέφωνο !
Ήταν η Τροχαία !
Έτσι μου μετέφερε τα συναισθηματικά του !
στις στιγμές της μετάβασης του Με αυτό τον τρόπο ! επικοινώνησε μαζί μου ! .
..Στις 2,30 το μεσημέρι στις 2 του Μόρτη του 2001
Χρόνια τώρα βιώνω την ΑΔΙΚΙΑ, το ΨΕΜΑ, την ΣΚΛΗΡΩΤΙΚΑ,Τον ΕΜΠΑΙΓΜΟ,
την ΔΙΑΠΛΟΚΗ, την ΜΟΝΑΞΙΑ, τον ΦΟΒΟ,
την ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ την ΠΙΚΡΑ, την ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ !
Η ΖΩΗ μου ολάκερη ένας δρόμος κόκκινος από ΑΙΜΑ.
ΣΥΜΑΝΤΙΚΟ
Η ΜΟΝΗ επιβάτης και επομένως ΜΟΝΑΔΙΚΗ !ΑΥΤΟΠΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ Παρασ. Μαρ ΟΥΔΕΠΟΤΕ εκλυθη να καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου
…Και η οποία βάση της πρώτης κατάθεσης στην Τροχαία ΕΙΧΕ δει το Ι.Χ. του συζύγου μου ! Βασ. ΠΑΠΑΔΗΜΑ καθώς ΚΑΙ ένα φορτηγό ψυγείο που επροπορεύετο του ΙΧ Ενώ ο ίδιος ο οδηγός του Λεωφορείου
Δεν ΕΙΔΕ ! Δεν κατάλαβε τίποτα ! αλλά ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΤΙΚΕ
Παγιδευμένη
μες’ τις τεράστιες φτερούγες της ΔικαιοσύνηςΑναζητώντας το Δίκαιο !
Που μου σχίζουν, χρόνια τώρα την ψυχή και την καρδιά Με τις αιχμηρές προεξοχές τους. Και στον ΑΓΩΝΙΑ μου ν’ απεγκλωβιστώ από αυτές
Όλο και πιο βαθιά χώνονται μέσα μου !.
Κατάστικτη από τα σημάδια των «Καιρών» Του ψευδούς και της διαπλοκής
Κάνω κύκλους ολόγυρα στο μαγνητικό μου πεδίο
«Ζαλίζομαι», χάνομαι στην άβυσσο της ανεντιμότητας
Σκοτώνουν την ψυχή και την πίστη μου στον
ΑΝΘΡΩΠΟ !
Βασική ΕΠΙΣΥΜΑΝΣΗ
Οι Φώτο Έγχρωμες ΚΑΙ καθαρές ! δεν συμπεριλαμβάνετο στο υλικό της ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑΣ
Αλλά ασπρόμαυρες { μουτζούρες } ! ΠΡΟΦΑΝΕΣ Για να μην μπορεί να αξιολογηθεί το
ΤΡΑΓΙΚΟ ! κα για ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ !....
..Στην απόφαση της τελευταίας Δίκης του Αστικού επιβραβεύεται ο οδηγός του
Λεωφορείου ΕΜ.Φ.απορρίπτοντας την δική μου Έφεση, ενώ γίνετε δεκτή των αντιδίκων και το ελάχιστο ποσόν που μου είχε επιδικασθεί για ηθική βλάβη μειώνουν κατά το ήμισυ για να δοθεί γιαΗθική βλάβη του Λεωφορειούχου και για την καταστροφή του Λεωφορείου Και όπωσ. είχα πληροφορηθει , αποζημιώθει για την αγορά καινούργιου λεωφορείου
ΟΥΤΕ
τα φανάρια δεν είχαν σπάσει (βλ. σχετ. φωτογραφία
Ακόμα Βασική ΕΠΙΣΥΜΑΝΣΗ
Οι Φώτο Έγχρωμες ΚΑΙ καθαρές !δεν συμπεριλαμβάνετο στο υλικό της
ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑΣ
Αλλά ασπρόμαυρες { μουτζούρες } ! Για να μην μπορεί να αξιολογηθεί
το ΤΡΑΓΙΚΟ…. ! κα για ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ !....
Ακινητοποιημένη χρόνια τώρα σε συρματοπλέγματα που μου βάζουν, για να σταματήσω
Για την αναζήτηση της ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ Αναζήτηση του Δίκαιου ,δημιουργώντας μου
την αίσθηση πως EMAI «κατηγορούμενη» ΔΙΩΚΟΜΕΝΗ
ΟΠΩΣ τον Ιούλιο του1993 είχα δεχθεί Δολοφονική απόπειραστο Εργαστήρι Ειρήνης Και που από τότε βασικά ξεκινά !
Και ο Γολγοθάς μου μέχρι σήμερα !…….
Επιτρέψτε μου, λοιπόν να σας θέσω υπ’ όψιν, τα πιο βασικά στοιχεία, που αφορούν την υπόθεσή μου, τια την διερεύνησή της, αφού θα απαιτούντο τόμοι ολόκληροι για να σας εκθέσω τον εμπαιγμό που έχω δεχθεί χρόνια τώρα, συγχρόνως με την
ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ
μεταχείρισή μου, από όλους σχεδόν που εμπλέκονται σε αυτήν, αισθανόμενη πως ζω υπό το καθεστώς
Χρόνια τώρα προσπαθούν από την μία να με κάνουν να αποδεχθώ
πως η προσπάθειά μου, να βρεθεί
η ΑΛΗΘΕΙΑ
είναι «χαμένη» και από την άλλη να «λυγίσω» στην τόσο ψυχοφθόρα καθυστέρηση της απονομής του ΔΙΚΑΙΟΥ
…Σε μια ευθεία της Λεωφόρου Χανίων Ρεθύμνου και χωρίς να υπάρχει κανένα εμπόδιο κινητό ή ακίνητο με ορατότητα 290-300 m περίπου και έχοντας «πιάτο» μπροστά του τονΚόμβο της Σούδας,πλάτους 80m περίπου (μορφή Πλατείας) λεωφορείου) με όριο ταχύτητας 60χιλ., χωρίς να χρησιμοποιήσει ο οδηγός του λεωφορείου ΕΜΜ. Φα.. ούτε για 1 εκατ. το σύστημα πεδήσεως, συνθλίβει κυριολεκτικά το Ι.Χ. μας που οδηγούσε ο σύζυγός μου, παρασύροντας σημειωτέων το ακόμα
75m σε μια έντονα ανηφορική πορεία…
δεν χρησιμοποίησε ούτε 1εκατ. το σύστημα πεδήσεως, με αυτοκίνητο από κάτω….
….Έντονος προβληματισμός και άπειρα ερωτηματικά σ’ αυτή την
εφιαλτική ΟΔΥΣΣΕΙΑ
Χρησιμοποιούνται όλοι οι τρόποι και τα μέσα, για την μη ΔΙΚΑΙΗ εκδίκαση της υπόθεση, με ψευδείς και αβάσιμου ισχυρισμούς, των αντιδίκων, που ουδεμία σχέση έχουν με τις πραγματικές συνθήκες του τραγικού συμβάντος, μαζί με την μεθοδευμένη προσπάθεια της καθυστέρησης της απονομής της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ με πολλαπλές και συνεχόμενες αναβολές….
.[ Καθυστέρηση της απονομής της Δικαιοσύνης ισούται με την άρνηση απονομής της Δικαιοσύνης ]Απογοήτευση, πίκρα, απελπισία με διακατέχει, σας διαβεβαιωνω πως έχω πληγεί κατάφοραΨΥΧΙΚΑ, ΗΘΙΚΑ ΚΑΙ ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ, Συγχρόνως με την αίσθηση πως εγώ είμαι η «διωκόμενη» τι θέλω να πω για παράδειγμα: κατά την διάρκεια της εκδίκασης των Ασφαλιστικών Μέτρων η Πρόεδρος με απέβαλε το πρώτο πεντάλεπτο από την Αίθουσα, γιατί διαμαρτυρήθη ΜΟΝΟ με δύο – τρεις λέξεις ενάντια στον ισχυρισμό της πως «Δεν έχω Ανάγκη Οικονομική» σαν επιτυχημένη ζωγράφος.«Ποια ζωγραφική… μια ΖΩΗ αγωνίζομαι για την ΕΙΡΗΝΗ για την ΔΙΚΑΙΟΣ… (την δεύτερη λέξη δεν πρόλαβα να την ολοκληρώσω). Η Πρόεδρος του δικαστηρίου:
ΠΕΡΑΣΕ ΕΞΩ!
Η ΔΙΚΗ συνεχίσθηκε κανονικά ερήμην μου αφού δεν υπήρξε ακόμα και από τους δικούς μου Δικηγόρους καμία αντίδραση. Εν συνεχεία βγαίνει η πρωτόγνωρη απόφαση …ενώ ως ζωγράφος μπορεί να εμπορευθεί τα έργα της και να αποκομίσει αξιόλογο εισόδημα, πιθανολογείται ότι: τα έσοδα της υπερκαλύπτουν το ύψος της ΖΗΜΙΑΣ της
.Πρέπει κατόπιν αυτών ν’ απορριφθεί η Αίτηση ως κατ’ ουσία ΑΒΑΣΙΜΗ.
Ο δικός μου απολογισμός «ζημία»
. Πρώτη κατάθεσή μου. Στο όνομα του ΠΟΝΟΥ
.Δεύτερη κατάθεση, η καρδιά μου.
Και τώρα η τελευταία μου κατάθεση.
Στο όνομα της ΑΔΙΚΙΑΣ.
Σκοτώνουν την ψυχή και το σώμα, με καταδίκασαν χρόνια,τώρα , όλοι σχεδόν που εμπλέκονται στην υπόθεσή μου, σ’ ένα ασταμάτητο κυνηγητό της αποκάλυψης και της
«ΑΛΗΘΕΙΑΣ» που αυτό βέβαια φέρνει την φθορά.
ΜΗΠΩΣ ΟΜΩΣ;
Μέσα σε όλα τα ζητούμενα των [ ΘΕΡΙΩΝ του ΤΟΠΟΥ μου ]
Είναι και αυτό! Η κατάργηση ακόμα και της Ανθρώπινης υπόστασής μου; !
Ακινητοποιημένη χρόνια τώρα σε συρματοπλέγματα που μου βάζουν, για να σταματήσω… δημιουργώντας μου την αίσθηση πως εγώ είμαι η
«ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΗ» ή η «ΔΙΩΚΟΜΕΝΗ»
Είμαι πεπεισμένη ακόμα πως η επιστολή που είχα αποστείλει στον Άρειο Πάγο, όπως στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, αρχές του Οκτώβρη του 2005,καθώς και στον Εισαγγελέα Εφετών Κρήτης, αντί να λειτουργήσει θετικά, αντίθετα «τιμωρήθηκα» γι’ αυτό
.Μέσα στα πλαίσια διεξαγωγής Ε.Δ.Ε.
ΠΑΡΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ
..Εδώ στα Χανιά τον Μάρτη του 2006 εκλύθει να καταθέσω ενόρκως, πωςΕισαγγελέας, δεν είχε επισκεφθεί την οικία και εργαστήρι μου «ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΕΙΡΗΝΗΣ». Θέλησαν να πλήξουν εμένα και τον Εισαγγελέα,
Γεώργ ΜΠΟΜΠΟΛΗ επειδή είχε επιδείξει, μέσα στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του το ενδιαφέρον του, για το τραγικό συμβάν. Ασκώντας Έφεση στο ποινικό ”’Αφού από την πρώτη στιγμή, ενεργοποιήθηκαν όλες σχεδόν
οι «ΔΥΝΑΜΕΙΣ» του τόπου μου για την συγκάλυψη της «ΑΛΗΘΕΙΑΣ»
Με ψευδείς καταθέσεις και μαρτυρίες, αντίθετα με την απόκρυψη βασικών και ουσιαστικών μαρτυριών, καταθέσεων και στοιχείων κινητοποίηση όλου σχεδόν του συναδερφικού χώρου. Λεωφορειούχων – Αυτοκινητιστών – οδηγών καθώς μέρος του συγγενικού περιβάλλοντος – θείοι, ανίψια, καλυπτόμενοι πίσω από τις πλάτες των «ισχυρών» ορθώνονται χρόνια τώρα, μπροστά μου ωσάν «θεριά» εμπαίζοντας με όλοι αυτοί που ουδεμία σχέση έχουν με το τραγικό γεγονός….,
Λαμβάνοντας υπ’ όψιν μαρτυρίες, καταθέσεις ψευδείς, ανεπαρκής και βάσιμες, ενώ αντίθετα απορρίπτονται και τόσο εκ του πονηρού μεθοδευμένα τα πιο βασικά στοιχεία, μάρτυρες, μαρτυρίες και καταθέσεις,
Δεν μπορώ εδώ ν’ αποφύγω την ακόλουθη επισήμανση :Ότι ο σύζυγός μου Βασ. ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ υπήρξε και το 3ο κατά σειρά θανατηφόρο θύμα του ΕΜΜ. Φ., αφού προ ενός έτους είχε προκαλέσει ξανά τροχαίο δυστύχημα με Ι.Χ. με 2 νεκρούς. Κι όμως! Οδηγούσε κανονικά και συνεχίζει να οδηγεί, χωρίς καμία συνέπεια …
Ούτε αναφέρθη ποτέ ! από κανένα …
..
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ: Πως το τραγικό γεγονός έλαβε χώρα, σ’ ένα σημείο με ορατότητα (ευθείας λεωφόρου Ε.Ο.), χωρίς κανένα απολύτως εμπόδιο, κινητό ή ακίνητο, 250 – 300m περίπου και φάρδος 80m περίπου (μορφή ΠΛΑΤΕΙΑΣ μεγάλος κόμβος του Ναυστάθμου) με απόλυτη ηλιοφάνεια και ώρα 14.00 μ.μ..
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ: Πως ο οδηγός του Λεωφορείου, δεν χρησιμοποίησε ούτε ένα εκατοστό το σύστημα τροχοπέδησης του αυτοκινήτου του.
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ: Πως δεν είναι δυνατόν να του έκλισε το δρόμο, όπως έχει καταθέσει, ένα αυτοκίνητο μόλις 6 φορολογήσιμων ίππων σ’ ένα σημείο πλάτους 80m (μορφή πλατείας).
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ: Πως δεν είναι δυνατόν να του «πετάχτηκε» το Ι.Χ. του συζύγου μου, σε μία ευθεία 250 – 300m και σε βάθος ορατότητάς του 40m περίπου από όπου ερχόταν το Ι.Χ.
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ: Πως το Ι.Χ. του συζύγου μου είχε περάσει την πορεία του Λεωφορείου και βρισκόταν επάνω στη διαχωριστική νησίδα (διαγράμμιση).
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ: Πως ποτέ δεν αποφεύγουμε με ελιγμό από εμπρός σε παρεμφερή περίπτωση παρά ΜΟΝΟ από την πίσω πλευρά, διαφορετικά είναι σίγουρη η «καταστροφή».
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ: Πως η ταχύτητα του Λεωφορείου, θα ήταν διπλάσια της επιτρεπόμενης των 60 χλμ/ώρα, αφού βάζοντας από κάτω ολόκληρο αυτοκίνητο το οποίο μετά την σφοδρή σύγκρουση το είχε μετατρέψει το σε μία άμορφη μάζα σιδερικών και που κάπου εκεί ανάμεσα βρισκόταν ο σύζυγός μου και το παρασύρει ακόμα 70-75m και σημειωτέων σε μία έντονα ανηφορική πορεία.
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ: Πως αυτή την ώρα 2μ.μ. κλίνει ο Ναύσταθμος και σαν επαγγελματίας οδηγός του λεωφορείου του Κ.Τ.Ε.Λ. που έκανε κάθε ημέρα αυτή την διαδρομή, έπρεπε πολύ πιο πριν τον κόμβο, που συνέβη το «κακό» να έχει ελαχιστοποιήσει την ταχύτητά του.
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ: Πως με συγκλονίζει το γεγονός ότι ο σύζυγός μου υπήρξε το 3ο κατά σειρά θανατηφόρο θύμα του οδηγού Εμ. ΦΑΝΟΥΡΓΙΑΚΗ, πριν ενός έτους του ΤΕΛΟΥΣ του συζύγου μου, είχε εμπλακεί ξανά σε τροχαίο με 2 νεκρούς. Και όμως ουδέποτε αυτό το γεγονός αναφέρθηκε από ΚΑΝΕΝΑ.!!!!
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ: ΟΜΩΣ! οδηγούσε κανονικά και μετά τα 2 θανατηφόρα θύματα χωρίς να υπάρξει «ΘΕΜΑ» όπως και μετά τον «χαμό» του άνδρα μου, συνεχίζει να οδηγεί κανονικά, χωρίς να συμβαίνει τίποτα.
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ: Πως αντίθετα ο σύζυγός μου, οδηγός από το 1962 ουδέποτε είχε προξενήσει το πιο ασήμαντο τροχαίο ατύχημα.
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ: Πως δεν είναι δυνατόν ο οδηγός του Λεωφορείου ΚΡΙΑΡΑΣ ο οποίος κατέθετε μετά από 2 ½ μήνες, πως είναι δυνατόν να είδε πριν 100m του σημείου της σύγκρουσης την πορεία του Ι.Χ. του συζύγου μου ΑΦΟΥ παρεμβάλλεται ΛΟΦΙΣΚΟΣ, ενώ δεν είδε και (ολόκληρο) φορτηγό ψυγείο που επροπορεύτο του Ι.Χ. του συζύγου μου.
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ: Πως βάσει του «ισχυρισμού της» στην κατάθεση της η Παρ. ΜΑΡΕΝΤΗ στις 7/2/2001 «ενώ βρισκόταν στο 3ο, 4ο κάθισμα του λεωφορείου», άκουσε να κορνάρει ο οδηγός του Λεωφορείου και είδε το Ι.Χ. του συζύγου μου να βγαίνει καθώς και το φορτηγό ψυγείο. Ενώ ο ίδιος ο οδηγός του Λεωφορείου δεν είδε τίποτα από όλα αυτά αλλά ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΤΙΚΕ και όχι μόνο αυτό.
Πως είναι δυνατόν
Πως είναι δυνατόν να κορνάρουμε χωρίς να φρενάρουμε συγχρόνως, όχι μόνο συγχρόνως αλλά ενστικτωδώς φρενάρουμε και πιο πρώτα.
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ: Πως ο οδηγός του Λεωφορείου του Κ.Τ.Ε.Λ. Εμμ. ΦΑΝΟΥΡΓΙΑΚΗΣ δεν είδε…..Δεν κατάλαβε τίποτα (έως και την στιγμή που είχε βάλει το Ι.Χ. του συζύγου μου από κάτω). Ωσάν να είχε βάλει «στόχο» και συνεχίζει με την τρελή ιλιγγιώδη ταχύτητά του έχοντας από κάτω ολόκληρο αυτοκίνητο για 75m ακόμα δρόμου ανηφορικού.
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ: Πως στην πορεία του Ι.Χ. πολύ πιο πρώτα υπήρχε ΜΟΝΟ μία πινακίδα με STOP.
ΟΜΩΣ!
και αυτό δεν έχει πραγματικά καμία σημασία, αφού αυτή την διαδρομή για χρόνια την έκανε κάθε ημέρα. Και το ΒΑΣΙΚΟΤΕΡΟ!
Από το STOP μέχρι του σημείου της σύγκρουσης, είχαν μεσολαβήσει τόσα μέτρα, όσο ο Νόμος προβλέπει σαν ΟΡΙΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟ του STOP. Για να μην έχουμε «παράβαση».
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ: Πως είναι εξοργιστική η παρατήρηση του οδηγού Κωνσταντίνος Νιωτάκης σε κατάθεσή του, πως και εάν έτρεχε ακόμα και μόνο με 50χιλ. θα είχαμε το ίδιο αποτέλεσμα.
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ: Πως και αυτός ο ισχυρισμός του Εμμ. ΦΑΝΟΥΡΓΙΑΚΗ πως χάλασε ο ταχογράφος του Λεωφορείου την στιγμή της σύγκρουσης και έτσι «πετάχτηκε» στα 90χιλ. . Είναι ΕΞΟΡΓΙΣΤΙΚΟ.
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ: Πως η δυνατότητα ελέγχου ταχογράφων εδώ στα Χανιά γίνεται ΜΟΝΟ στο Κ.Τ.Ε.Λ. (Φυσική συνέπεια να γεννώνται ορισμένα ερωτηματικά και σ’ αυτό το σημείο).
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ: Πως μετά από ώρες, του τραγικού συμβάντος, του έγινε αλκοτέστ και βρέθηκε ΜΟΝΟ 3%.
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ: Πως οι ισχυρισμοί του Κωνσταντίνου Νιωτάκη (οδηγού) ανιψιού του Εμμανουήλ Αθανασάκη Λεωφορειούχου στις 11/2/05 κατάθεση του είναι παντελώς ΑΒΑΣΙΜΟΙ και ανίκανοι να ληφθούν καν υπ’ όψιν.
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ: Πως βάσει της κατάθεσης της ιδίας της μαθήτριας ΠΑΡ. ΜΑΡΕΝΤΗ, είχε «χάσει» το Λεωφορείο της συγκοινωνίας και επιβιβάσθηκε σε άλλο λεωφορείο, που ήταν γνωστός της ο οδηγός και που εκτελούσε μαθητικό δρομολόγιο ΒΑΜΟ – ΣΤΥΛΟ. «Με μία μαθήτρια» όμως .
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ: Πως στους βασικότερους λόγους της συγκάλυψης της ΑΛΗΘΕΙΑΣ που δεν μπορεί να βρεθεί «ΑΚΡΗ» είναι: πως δυστυχώς το αυτοκίνητο του συζύγου μου, ήταν ασφαλισμένο στην ίδια Ασφαλιστική Εταιρία ΕΘΝΙΚΗ με το λεωφορείο του Κ.Τ.Ε.Λ. που οδηγούσε ο Εμμ. ΦΑΝΟΥΡΓΙΑΚΗΣ και αυτό σίγουρα «Βοήθησε» πάρα πολύ τους αντιδίκους να μην έχουν «απέναντί» τους την Ασφαλιστική Εταιρεία.
Όπως ΕΠΙΣΗΣ
Και αυτό ΑΛΗΘΕΙΑ: Πως ο Δικηγόρος που «στηρίζει» την υπόθεση όλη και ειδικότερα την Παρ. ΜΑΡΕΝΤΗ την μοναδική επιβάτιδα του Λεωφορείου δεν εμφαίνεται σε κανένα Δικόγραφο, καθώς και στην τελευταία ΑΠΟΦΑΣΗ του ΕΦΕΤΕΊΟΥ 22 4/ 06 ενώ είχε παραστεί την 24/1/06 στο Δικαστήριο την ημέρα της ΔΙΚΗΣ ως Δικηγόρος της Παρ. ΜΑΡΕΝΤΗ δεν εμφαίνεται ΞΑΝΑ το όνομά του ΠΟΥΘΕΝΑ.
ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΑ και ΕΔΩ να μου τίθεται το μέγα ερώτημα:
ΜΗΠΩΣ πράγματι ο πατέρας της Παρ. Μαρέντη είχε ΔΙΚΙΟ όταν: σε τυχαία συνάντησή μας σε Καφενείο του χωριού Βάμος το καλοκαίρι του 2005 με απέτρεψε ενώπιον δύο άλλων ανθρώπων, να σταματήσω να προσπαθώ για να βρω το ΔΙΚΑΙΟ. αφού κατά λέξη μου είπε :
– ΟΛΑ είναι κανονισμένα, αφού την υπόθεση αυτή την έχει αναλάβει ένας
«ΜΕΓΑΛΟΣ» Δικηγόρος…… Ι I Ντε…
Η απόκρυψη της Αλήθειας ! χειρότερη πιο επικίνδυνη από το ψέμα !
Γιατί πιο ανέντιμα υποθάλπει ενισχύει το ΑΔΙΚΟ !
Και όταν αυτό γίνει, έστω [ και από λάθος ] από την Δικαιοσύνη !
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ για το ΉΘΟΣ της Κοινωνίας !
Τις «ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑΚΕΣ» ενέργειες και κινήσεις, μπλοκάροντας από την μια τις διαδικασίες και από την άλλη με εσκεμμένες παραλήψεις και με την μη αξιολόγησηστοιχείων και καταθέσεων χωρίς να μπορώ να κάνω τίποτα
Αφού και εγώ είμαι ΜΟΝΗ
Κι «ΕΚΕΙΝΟΣ» ο σύζυγός μου Βασ. ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ από το ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ.
Φυσική συνέπεια να μην έχει εδώ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ (αδέλφια, ξαδέλφια, θείους και σύντεκνους) για να προστατεύσουν έστω: την μνήμη του.
Το πεδίο ΕΛΕΥΘΕΡΟ να κάνουν ότι θέλουν και όπως θέλουν χωρίς να έχουν ανάγκη να λογοδοτήσουν ΠΟΥΘΕΝΑ.
Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ:
Πως προσπαθώ ακόμα να κουβαλήσω την μοναδική μου ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑγια πρόσβαση στονΑΝΘΡΩΠΟ που χάνεται.
Σκακιέρα του Κόσμου Η Τέχνη για έμενα , ένα όπλο εναντίων των πολέμων !
Art for me! a weapon against the wars! Искусство для меня! оружие против войн! Secretaries and Pharisees Шахматная доска мира Atelier of PEACE M,O 1993 – Γραμματεις και Φαρισαίοι Мой Живопись пистолет –
Ο πρώτος θεατής και κριτικός του ζωγραφικού μου έργου! και ο πρώτος ακροατής της Ποίησής μου!
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ! Ο φωτογράφος, ο γραμματέας μου και αυτός που κάλυπτες όλες τις ανάγκες της καθημερινότητας για να μένω εντελώς απερίσπαστη από το έργο μου!
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ ! Ο πρώτος θεατής των βίντεό μου ! και ο πρώτος ακροατής της Μουσικής μου και που κρυφακούγοντας ,στο τέλος του κάθε κομματιού μου άκουγα το χειροκρότημά σου !
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ! Από την εποχή του Αγρινίου , που πίστευες Σ ΕΜΕΝΑ ότι μπορούσα ΝΑΙ να φέρω την ΕΙΡΗΝΗ ζωγραφίζοντας ….και Kai που κάθε πρωί, , άνοιγες την ντουλάπα μου για να δεις μήπως μου λείπει κάποιο κουμπί από το ρούχο μου……!
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ ! πόσες φορές με είχες βρει λιπόθυμη από στρες, από άγχος και από κόπωση αργά τα μεσημέρια με την επιστροφή από τη δουλειά σου..
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ! Ο μόνος άνθρωπος που με έχει ζήσει την ώρα της δουλειάς μου, και που σαν αερικό κυκλοφορούσες μην τυχόν άθελά σου “με ταράξεις” προκαλώντας και τον πιο ασήμαντο ήχο. Πραγματικά καταστροφή σε εμένα!
Και γι αυτό μόνοΕΣΥ μπορείς να με καταλάβεις, όταν έκανα Μουσική εδώ στο Εργαστήρι και προσπαθώντας να δημιουργήσω ήχους πουλιών και αισθανόμενη να σμίξω με το ΣΥΜΠΑΝ να ακούω έξω από το παράθυρό μου να πυροβολούν σκοτώνουν τα πουλιά ! Όπως κι όταν ξεκίνησα να ζωγραφίζω έδω στα Άπτερα να άκούω πάνω από το κεφάλι μου τους ήχους των πολεμικών αεροπλάνων …. !
Εφιαλτικό και καθοριστικό στην συνέχεα
ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ
.
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ!
Που με σπούδασες μα και με προίκισες !
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ!Που αγαπούσες όλους τους ανθρώπους, όμως δεν ξεχνούσες ΠΟΤΕ και αντιπαθούσες , τους Ανθρώπους που με είχαν πικράνει , μα και για αυτό κι εγώ ποτέ δεν σου τους μαρτυρούσα…!
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ! Που δεν μου επέτρεπες να ασχοληθώ, , με οποιαδήποτε ανάγκη της καθημερινότητας. για να μην αποσυντονίζομαι….. ,
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ! Που κάθε πρωί η πρώτη σου φροντίδα ήταν ,να βρω το τζάκι αναμμένο αφού γνώριζες πως η βασικότερη προϋπόθεση για να ζωγραφίσω ήταν , το αναμμένο τζάκι , η φλόγα από το κερί, η μουσική διαπασών, και οι ανώτερες δυνάμεις !
Τα έργα μου ζυμωμένα σχεδόν όλα με την Μουσική του Μίκη Θεοδωράκη και από κάποιες κλασικές διασκευές και όταν το έργο πήγαινε καλά έσμιγα με τον ΘΕΟ ! πραγματικά αυτές οι στιγμές οι ώρες Δημιουργίας δε ανταλλάσσονται ! με χιλιάδες χρόνια ΖΩΗΣ ! με τις μεγαλύτερες απολαύσεως με τις μεγαλύτερες ηδονές …..
Ένας από τους τέσσερις αυτούς παράγοντες αν έλειπε, δηλ .το αναμμένο τζάκι η φλόγα από το κερί και η μουσική διαπασών [ αχρηστευόμουν ] γινόμουν εντελώς ανίκανη να δουλέψω …..!ΚΑΙ βεβαίως χωρίς να περνά αχτίδα φως στον χώρο μου και γενικότερα κανένας εξωτερικός παράγοντας
Κι αν κάποια φορά είχε συμβεί ,να παρεμβληθεί απρόσμενος ήχος , περνούσαν μήνες για να μπορέσω ν ξανά να ζωγραφίσω ….
ΝΑΙ ! θυμάμαι έντονα στην Πάτρα , στην περισσότερο δημιουργική περίοδος της Ζωής μου , κάποιο πρωί την ώρα που ζωγράφιζα άκουσα να χτυπά της πόρτας το κουδούνι ,είχα ξεχάσει το πρωί να απομονώσω … Ακόμα θυμάμαι κάποιο μεσημέρι επιστρέφοντας από τη δουλειά σου , τότε που είχα ξεκινήσει την Ομοιοπαθητική με τον Γεώργιο Βυθούλκα . είχα κάποιο παράθυρο ανοικτό ,τρομαγμένος με ρωτάς “Τι έγινε Μαράκι;” ανησύχησες ότι κάτι άσχημο μου είχε συμβεί !
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ ! που στην διάρκεια της φοβερής ασθένειας μου
Ψυχοσωματική ασθένεια ΑΝΙΟΥΣΑ παράλυση του LANDRYΗ πιο βαρέα μορφή της νόσου Guillen-Barre.Από τις πιο επώδυνες ασθένειες στον Κόσμο ! Ίσως η πιο επώδυνηΚΑΙ Νομίζω η μόνη που έχω επιβιώσει ΟΛΙΚΗ παράλυση ΑΝΟΙΧΤΑ μάτια …ΟΥΤΕ να μιλήσω στο ΥΓΕΙΑΣ και στο ΥΓΕΙΑΣ Μέλαθρο μήνες στον ΣΩΤΗΡΑ …..μήνες με γύριζαν με το σεντόνιΕίχε καταστραφεί το περίβλημα όλου του νευρικού συστήματος Ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΠΟΝΟΣ ! ΚΑΙ χωρίς παύση του πόνου ΟΥΤΕ δευτερόλεπτο ! και να απαγορεύετε όποιο δη παυσίπονο ! ΑΚΟΜΑ αισθανόμουν ότι μπορούσα για μήνες να ηλεκτροφωτίσω ολόκληρο τον Νομό Αττικής, Αφού έσμιγε το ένα νεύρο με το άλλο ! …. ΟΜΩΣ ! Δεν ήμουν μονή ! υπήρχε Ο ΑΝΘΩΠΟΣ μου Ο Βασίλης ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ ! Γι αυτό τα κατάφερα .. Τα δεινά από την φύση καυ εμένα παλεύονται δεν σε καταβάλουν ΨΥΧΙΚΑ
ΟΜΩΣ ! τα δεινά που προέρχονται που σου προξενούν σκόπιμα οι Άνθρωποι Αυτό δεν ΑΝΤΕΧΕΤΕ ! π. x τον θάλαμο που νοσηλευόμουν του τρίτου κατά σειρά Νοσοκομείου στην Αθήνα στον Σωτήρα τον είχες μετατρέψει σε γκαλερί με τα ζωγραφικά μου έργα!
ΚΑΙ Studio
Tότε ξεκίνησα μέσα στον θάλαμο του Νοσοκομείου να κάνω Βίντεο – ζητώντας ΣΟΥ να μου φέρεις 2 videoκαι μία τηλεόραση και μη μπορώντας να κινήσω τα χέρια και μη έχοντας αφή .με την βοήθεια αποκλειστικής νοσοκόμας της Λίτσας και στην συνέχεια φίλη Καρδιάς ,Προσπαθούσα απεγνωσμένα να την καθοδηγήσω του τι κουμπιά να πατάει στο βίντεο. αφού δεν μπορούσα ούτε να μιλήσω ακόμα καθαρά …… Μια κατάθεση ΨΥΧΗΣ ! μια προσφορά μου στη υπόθεση της ΕΙΡΗΝΗΣ δουλεύοντας 18 χρόνια 20 ώρες το 24ωρο τότε που είχα την εκπομπή
ΙΑΧΕΣ της Μ.Ο στο Κρήτη 1 του Νίκου Αγγελάκη
Όταν επέστρεψα στην Κρήτη
Οι μαργαρίτες ! κρύβουν…… το Π
Δεν επέτρεπα στον εαυτό μου ούτε “πιπί” να κάνω για να μην χάνω χρόνο…. Βέβαια όταν δουλεύω έτσι συμβαίνει ΠΑΝΤΑ να μην επιτρέπω στον εαυτό μου καμιά διακοπή για όποιο δήποτε λόγο λυπούμενη τον χρόνο μου …. Ο χρόνος μου !
ΕΣΥ ΜΟΝΟ ! γνώριζες τόσο καλά το ΠΌΣΟ πολύτιμος ήταν χρόνος για εμένα για να προλάβω ….. ! ΝΑΙ να προλάβω ……επειγόμουν ! να φέρω την ΕΙΡΗΝΗ στον Κόσμο
Για τον μόνο λόγο που δεν λιπόμουν τον χρόνο μου, ήταν για το παρεακι ΗΔΟΝΗ σε εμένα
ΠΑΝΤΑ να σμίγω τους Ανθρώπους ! ΠΑΝΤΑ ΥΑΠΉΡΧΑ ΖΟΥΣΑ
ΜΟΝΟ ΓΙΑ να φέρω την την ΕΙΡΗΝΗ
και για τούς ΦΙΛΟΥΣ !
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ! ! Που τόσο αγωνιούσες να γίνει το όνειρο μου πραγματικότητα, αναφέρομαι στη δημιουργία του Εργαστηρίου Ειρήνης!
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ ! που ΑΓΑΠΗΣΕΣ τόσο πολύ! την ΚΡΗΤΗ και τους Κρητικούς ! Και ΟΜΩΣ ! Σου φέρθηκε τόσο ΣΚΛΗΡΑ !
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ ! Που όταν έφυγες δεν γνώριζα ούτε τι καλτσόν ούτε τι κραγιόν να πάρω…Γιατί εσύ φρόντιζες…. ! όλα τα χρόνια ιδιαίτερα που ζούσα εδω στο ξέκομα στα Άπτερα .
Κάθε 15 ημέρες περίπου μου έστελνες δέμα με την ΤΑΟ και που το παραλάμβανε ο Γιάννης ο Γραμματέας τα πιο απαραίτητα τα σιγάρα μου, τα κονσερβάκια από τόνο και το βασικότερο Βιντεοταινίες άγραφες
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ! Που κάθε
πρωί μου έφερνες στον πάγκο μου που δούλευα τις φρυγανιές με το μέλι και τον καφέ μου Όπως και την τελευταία φορά στις 2 του Μαρτη του 2017
But I cannot! I need you ,Too
H Ζωή μου τόσο δύσκολη εδώ στον κόλπο της Σούδας στο Φανάρι τού Ακρωτηριού
Μαρία Ορφανουδάκη ΜΟ Τα Πάθη του Χριστού και των Ανθρώπων My life so…
Τζον Λένον (John Lennon)Inequalities Αφιέρωση στον Βασίλη…
youtube.com
Κατάστικτη από τα σημάδια των «Καιρών» Του ψευδούς και της διαπλοκής
Κάνω κύκλους ολόγυρα στο μαγνητικό μου πεδίο
«Ζαλίζομαι», χάνομαι στην άβυσσο της ανεντιμότητας
Σκοτώνουν την ψυχή και την πίστη μου στον
AΝΘΡΩΠΟ !
ΑΠΟΣΠΆΣΜΑΤΑ– Κοινοποιήσεων ΠΡΟΣ: ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ
ΠΡΟΣ – ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΠΡΟΣ – ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΕΦΕΤΩΝ ΚΡΗΤΗΣ
Αρχές Οκτώβρη 2005 και 29 Αυγούστου Προστατεύω προκαταβολικά την παρούσα μου επιστολή «Καταγγελία» με το Συνταγματικό δικαίωμα παντός πολίτου, του αναφέρεσθε και αιτείσθε. Αιτούμαι λοιπόν ευσεβάστως, όπως διαθέσετε, ένα κομμάτι από τον πολύτιμο χρόνο σας, σε μια πολίτιδα, που θεραπεύει, κατά την δύναμη της μέρος της Τέχνης, προσπαθώντας κι αυτή από το δικό της μετερίζι, για την αναζήτηση
της ΑΛΗΘΕΙΑΣκαι του ΔΙΚΑΙΟΥ
.Αλήθεια όμως !Υπάρχει ΑΛΗΘΕΙΑ;
ΥπάρχειΔΙΚΑΙΟ;
Επιτρέψτε μου, λοιπόν να σας θέσω υπ’ όψιν, τα πιο βασικά στοιχεία, που αφορούν την υπόθεσή μου, τια την διερεύνησή της, αφού θα απαιτούντο τόμοι ολόκληροι για να σας εκθέσω τον εμπαιγμό που έχω δεχθεί χρόνια τώρα, συγχρόνως με την
ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ
μεταχείρισή μου, από όλους σχεδόν που εμπλέκονται σε αυτήν, αισθανόμενη πως ζω υπό το καθεστώς
«ΟΜΗΡΙΑΣ»
Χρόνια τώρα προσπαθούν από την μία να με κάνουν να αποδεχθώ πως η προσπάθειά μου, να βρεθεί η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι «χαμένη» και από την άλλη να «λυγίσω» στην τόσο ψυχοφθόρα καθυστέρηση της απονομής του ΔΙΚΑΙΟΥ.
Σκοτώνουν την ψυχή και το σώμα, με καταδίκασαν χρόνια,τώρα , όλοι σχεδόν που εμπλέκονται στην υπόθεσή μου, σ’ ένα ασταμάτητο κυνηγητό της αποκάλυψης και της «ΑΛΗΘΕΙΑΣ» που αυτό βέβαια φέρνει την φθορά.
ΜΗΠΩΣ ΟΜΩΣ;
Μέσα σε όλα τα ζητούμενα των [ ΘΕΡΙΩΝ του ΤΟΠΟΥ μου ]
Είναι και αυτό! Ηκατάργηση ακόμα και της Ανθρώπινης υπόστασής μου; !
Ακινητοποιημένη χρόνια τώρα σε συρματοπλέγματα που μου βάζουν, για να σταματήσω… δημιουργώντας μου την αίσθηση πως εγώ είμαι η
«ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΗ» ή η «ΔΙΩΚΟΜΕΝΗ».
Είμαι πεπεισμένη ακόμα πως η επιστολή που είχα αποστείλει στον Άρειο Πάγο,
όπως στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, αρχές του Οκτώβρη του 2005,
καθώς και στον Εισαγγελέα Εφετών Κρήτης, αντί να λειτουργήσει θετικά, αντίθετα
«τιμωρήθηκα» γι’ αυτό.
Μέσα στα πλαίσια διεξαγωγής Ε.Δ.Ε.
Προδικαστικό
εδώ στα Χανιά τον Μάρτη του 2006 εκλύθει να καταθέσω ενόρκως, πως Εισαγγελέας, δεν είχε επισκεφθεί την οικία και εργαστήρι μου «ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΕΙΡΗΝΗΣ». Θέλησαν να πλήξουν εμένα και τον Εισαγγελέα,επειδή είχε επιδείξει, μέσα στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του το ενδιαφέρον του, για το τραγικό συμβάν. Ασκώντας Έφεση στο ποινικό ”’Αφού από την πρώτη στιγμή, ενεργοποιήθηκαν όλες σχεδόν οι
«ΔΥΝΑΜΕΙΣ» του τόπου μου για την συγκάλυψη της «ΑΛΗΘΕΙΑΣ»
με ψευδείς καταθέσεις και μαρτυρίες, αντίθετα με
την απόκρυψη βασικών και ουσιαστικών μαρτυριών, καταθέσεων και στοιχείων κινητοποίηση όλου σχεδόν του συναδερφικού χώρου. Λεωφορειούχων – Αυτοκινητιστών – οδηγών καθώς μέρος του συγγενικού περιβάλλοντος – θείοι, ανίψια, καλυπτόμενοι πίσω από τις πλάτες των «ισχυρών» ορθώνονται χρόνια τώρα, μπροστά μου ωσάν «θεριά» εμπαίζοντας με όλοι αυτοί που ουδεμία σχέση έχουν με το τραγικό γεγονός…., Λαμβάνοντας υπ’ όψιν μαρτυρίες, καταθέσεις ψευδείς, ανεπαρκής και βάσιμες, ενώ αντίθετα απορρίπτονται και τόσο εκ του πονηρού μεθοδευμένα τα πιο βασικά στοιχεία, μάρτυρες, μαρτυρίες και καταθέσεις,
π.χ. η ΜΟΝΗ επιβάτης ι ,επομένως ΜΟΝΑΔΙΚΗ ! ΑΥΤΟΠΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ της Παρ. Μ
ΟΥΔΕΠΟΤΕ εκλυθεί να καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου η μόνη επιβάτης του
Λεωφορείου που οδηγούσε ο ΕΜΜ.. ΦΚαι η οποίαΒασει ομολογάς της .ΕΙΔΕ
το Ι.Χ. του συζύγου μου καθώς ένα φορτηγό ψυγείο που επροπορεύετο του ΙΧ
Ενώ ο ίδιος ο οδηγός του Λεωφορείου Δεν ΕΙΔΕ ! Δεν κατάλαβε τίποτα !
αλλά ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΤΙΚΕ !
Την εκπροσωπούσε ο Δικηγόρος Γ Ντε…. Επειδή τότε ήταν ανήλικη 17 ετών το 2001 ΚΑΙ Η όποια δεν ένηλικιώθη έως το 2013
Και βάση μαρτυρίας γυναίκας από την Καλαμάτα που κατέθεσε από την πρώτη ώρα στο Αστυνομικό τμήμα ότι βρισκόταν στη θέση του συνοδηγού Η μάρτυς αυτή από την Καλαμάτα κατέθεσε από την πρώτη στιγμή στο Αστυνομικό τμήμα ΟΜΩΣ ερχόμενη στα Χανιά 2 φορές για να καταθέσει ενώπιο του Δικαστηρίου , χρησιμοποιήθηκαν χίλιοι δύο τρόποι , για να αποφευχθεί η κατάθεσης της ΟΠΩΣ ! και Βεβαίως το κατόρθωσαν ! Δεν κατέθεσε ποτέΠαρεμπιπτόντως 2 Δικηγόροι που έπαιξαν καθοριστικό ΡΟΛΟ στην υπόθεση , σε ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ 2 βαλίτζες σε κανένα δικόγραφο δεν αναφέρονται τα ονόματα τους……. Όπως του Γιάννη Ντε….
.
ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ – ΟΡΓΗ – Για ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – Για Βασίλη ΠΑΠΑΔΗΜΑ
Εύχομαι να σου δίδει Ο Θεός
Έμπνευση και κουράγιο ! να προχωράς και όταν ακόμη οι άνθρωποι .δεν στρέφουν τα μάτια τους σε σένα.Οι δημιουργοί σαν και σένα μένουν συχνά μόνοι τους.Στις ψηλές κορυφές των βουνών στέκονται ολομόναχοιΣτα ύψη τους.
….Ως προς την αδικία
Τούτος oKόσμος ήταν πάντοτε ατελής άδικος.Ευτυχώς που δεν μπορεί να φτάσει και να πληγώσει τους μεγάλους, που στέκονται ψηλά.
Εσύ είσαι ανάμεσά τους.
ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ – Αρχιεπίσκοπος Κρήτης
….. Θα επιζείς τις καθημερινές σταυρώσεις σου !
που σίγουρα θα σου καρφώνουν τα καρφιά οι μοχθηροί αρνητές φθονεροί κι απάνθρωποι, πολεμόχαροι, πολεμοκάπηλοι, ιππότες του θανατηφόρου μίσους, όλοι αυτοί που θα άγγιζες με το απαλό σου χέρι του θεοδώρητου ταλέντου σου, αχάριστα θα σε πίκραναν Μαρία… Δεν μπορώ σε λιγοστές αράδες να σε υμνήσω. Είσαι ολόκληρη ένας ενσαρκωμένος ύμνος,τον περπατάς και τον λιβανίζεις αρωματίζοντας στο περπάτημά σου ζωντανούς και άψυχα.
Δεν μπορώ να συμπυκνώσω σε έναν απλό λακωνικό ορισμό
γιατί έχεις ντυθείενδόσαρκα τα ακατάπληκτα, για μας τους εμπαθείς!….
Maria Orfanoudaki M.O ΕΙΡΗΝΗ ΗΜΙΝ Για Τέχνη – Τη Σταύρωση κορμιού .. Atelier of PEACE Ομιλία…
που μαζί με ΕΣΕΝΑ χάθηκε και ΚΑΘΕ στήριξη….. !
Τώρα και 17 χρόνια Βασίλη δεν δημιουργώ ,
άλλα ανακυκλώνω ότι είχα δημιουργήσει έως τότε πού ΄’ΕΦΗΓΕΣ !
επεξεργάζομαι 20 ώρες το εικοσιτετράωρο ότι είχα δημιουργήσει μέχρι τότε
VIDEO , Ζωγραφική .Ποίηση Μουσική κ.ά
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ!
Ο πρώτος θεατής και κριτικός του ζωγραφικού μου έργου! και Ο πρώτος ακροατής της ποίησής μου!
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ!Που πόσες φορές θαρρώ 3-4 με είχες βρει λιπόθυμη από στρες, από άγχος και από κόπωση αργά τα μεσημέρια με την επιστροφή από τη δουλειά σου..
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ!Που κάθε πρωί μου έφερνες στον πάγκο μου που δούλευα τις φρυγανιές με το μέλι και τον καφέ μου Όπως και την τελευταία φορά ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ! Που δεν μου επέτρεπες να ασχοληθώ, , με οποιαδήποτε ανάγκη της καθημερινότητας. για να μην χάσω χρόνο,
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ! Που ποτέ δεν με καταπίεσες, δεν μου στέρησες την ελευθερία μου! και που τόσο αγωνιούσες να μην μου λείψει τίποτα! και που δεν επέτρεπες σε τίποτα και σε κανέναν να με αποσπάσει από τη δουλειά μου!
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ! !
Από την εποχή του Αγρινίου Αγίου Χριστοφόρου ο μόνος που ΠΙΣΤΕΥΕΣ Σ ΕΜΕΝΑ ότι μπορούσα ΝΑΙ να φέρω την ΕΙΡΗΝΗ ζωγραφίζοντας ….και Που κάθε πρωί, , άνοιγες την ντουλάπα μου για να δεις μήπως μου λείπει κάποιο κουμπί από το ρούχο μου……!
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ !
Ο πρώτος θεατής των βίντεό μου ! και ο πρώτος ακροατής της μουσικής μου και που κρυφακούγοντας ,στο τέλος του κάθε κομματιού μου άκουγα το χειροκρότημά σου !
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ!
Ο φωτογράφος, ο γραμματέας μου και αυτός που κάλυπτε όλες τις ανάγκες της καθημερινότητας για να μένω εντελώς απερίσπαστη από το έργο μου!
EΣΥ ΗΣΟΥΝ!
Που με σπούδασες μα και με προίκισες!
Υ ΗΣΟΥΝ!
Ο μόνος άνθρωπος που με έχει ζήσει την ώρα της δουλειάς μου, και που σαν αερικό κυκλοφορούσες μην τυχόν άθελά σου “με ταράξεις” προκαλώντας και τον πιο ασήμαντο ήχο. Πραγματικά καταστροφή σε εμένα!
Και γι αυτό μόνο ΕΣΥ μπορείς να με καταλάβεις, να έχω ζήσει εδώ στο Εργαστήρι όταν έκανα Μουσική προσπαθώντας να δημιουργήσω ήχους πουλιών αισθανόμενη να σμίξω με το ΣΥΜΠΑΝ να ακούω έξω από το παράθυρό μου να πυροβολούν σκοτώνουν τα πουλιά! Καταλαβαίνεις τι σήμαινε για εμένα ! Όπως κι όταν ξεκίνησα να ζωγραφίζω και άκουγα πάνω από το κεφάλι μου τους ήχους των πολεμικών αεροπλάνων καθοριστικό στην ΣΥΝΕΧΕΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ ……
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ!
Που κάθε πρωί η πρώτη σου φροντίδα ήταν να βρω αναμμένο τζάκι άφού βασική προϋπόθεση για να ζωγραφίσω ήταν το αναμμένο τζάκι , η φλόγα από το κερί, η μουσική διαπασών, και οι ανώτερες δυνάμεις Τα έργα μου ζυμωμένα σχεδόν όλα με την Μουσική του Μίκη Θεοδωράκη και από κάποιες κλασικές διασκευές και όταν το έργο πήγαινε καλά έσμιγα με τον ΘΕΟ ! Αυτές οι στιγμές οι ώρες δε ανταλλάσσονται !με χιλιάδες χρόνια ΖΩΗΣ ! με τις μεγαλύτερες απολαύσεως με τις μεγαλύτερες ηδονές .. Ένας λοιπόν από τους τρεις αυτούς παράγοντες αν έλειπε, το αναμμένο τζάκι η φλόγα από το κερί και η μουσική διαπασών [ αχρηστευόμουν ] γινόμουν εντελώς ανίκανη να δουλέψω …..!ΚΑΙ βεβαίως χωρίς να περνά αχτίδα φως στον χώρο μου και γενικότερα κανένας εξωτερικός παράγοντας Κι αν κάποια φορά είχε συμβεί , περνούσαν μήνες για να μπορέσω ν ξανά να ζωγραφίσω …. ΝΑΙ ! θυμάμαι στην Πάτρα Αγίου Παύλου η περισσότερο δημιουργική περίοδος της Ζωής μου , κάποιο πρωί την ώρα που ζωγράφιζα άκουσα να χτυπά της πόρτας το κουδούνι ,είχα ξεχάσει το πρωί να απομονώσω …
ΘΗΜΑΜΑΙ κάποιο μεσημέρι επιστρέφοντας από τη δουλειά σου! τότε που είχα ξεκινήσει την Ομοιοπαθητική με τον Βυθούλκα …..είδες κάποιο παράθυρο ανοικτό ,τρομαγμένος με ρωτάς “Τι έγινε Μαράκι;”
ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ!
Που αγαπούσες όλους τους ανθρώπους, όμως δεν ξεχνούσες ΠΟΤΕ τους ανθρώπους που με είχαν πικράνει μα και για αυτό κι εγώ ποτέ δεν σου τους μαρτυρού
ESΥ ΗΣΟΥΝ! που στην διάρκεια της φοβερής ασθένειας που έχω περάσει Ανιούσα παράλυση του landry ψυχοσωματική ασθένεια στον θάλαμο που νοσηλευόμουν του τρίτου κατά σειρά Νοσοκομείου στην Αθήνα στον Σωτήρα τον είχες μετατρέψει σε γκαλερί με τα ζωγραφικά μου έργα! και Studio Τότε ξεκίνησα να κάνω Βίντεο – μοντάζ, και μη μπορώντας να κινήσω τα χέρια και μη έχοντας αφή, με την βοήθεια αποκλειστικής νοσοκόμας της Λίτσας και στην συνέχεια φίλη καρδιάς ! , προσπαθούσα απεγνωσμένα να την καθοδηγήσω του τι κουμπιά να πατάει στο βίντεο. αφού δεν μπορούσα ούτε να μιλήσω ακόμα καθαρά ……
Από τότε ξεκίνησα να κάνω Βίντεο να δημιουργώ αντιπολεμικές εργασίες που στη συνέχεια κατέλαβαν την ζωή μου. Για 18 χρόνια δούλευα 20 ώρες το 24ωρο τότε που είχα την εκπομπή ΙΧΕΣ στο Κρήτη 1 δεν επέτρεπα στον εαυτό μου ούτε “πιπί” να κάνω για να μην χάνω χρόνο…. Βέβαια όταν δουλεύω έτσι συμβαίνει ΠΑΝΤΑ να μην επιτρέπω στον εαυτό μου καμιά διακοπή για όποιο δήποτε λόγο …λυπούμενη τον χρόνο μου …. ΜΟΝΟ ! το βράδυ για το ΠΑΡΕΑΚΙ με τους φίλους ΠΑΝΤΑ χαλάκι ο χρόνος μου ΕΣΥ ! το γνώριζες τόσο καλά ΠΌΣΟ πολύτιμος ήταν για εμένα για να προλάβω …..
ΝΑΙ να προλάβω επειγόμουν ! να φέρω την ΕΙΡΗΝΗ στον Κόσμο ΚΑΙ για τον μόνο άλλο λόγο που δεν λιπόμουν τον χρόνο μου, ηταν για το ΠΑΡΕΑΚΙ ηδονή σε εμένα
ΠΑΝΤΑ να σμίγω τους Ανθρώπους
ΠΑΝΤΑ ΥΑΠΉΡΧΑ ΖΟΥΣΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ να φέρω την την ΕΙΡΗΝΗ και για τούς ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥ !
ΛΥΠΑΜΑΙ Δεν τα κατάφερα ΟΥΤΕ την ΕΙΡΗΝΗ δεν έφερα μα ούτε και ΦΙΛΟΥΣ……
Εεάν
ήξεραν εάν γνώριζαν τι κακό μου έχουν κάνει όλοι αυτοί που με πολεμούν χρόνια τώρα ! με τα συρματοπλέγματα που μου βάζουν στην καρδιά και στην ψυχή μου !
ΕΙΜΑΙ
βέβαιη θα είχαν έστω και λίγες τύψεις και θα αναθεωρούσαν την στάση τους απέναντι μου ! πως οι επιπτώσεις σε όλη μου την ΥΠΑΡΞΗ ! θα ήταν πολύ λιγότερες εάν ήμουν μια Λογίστρια μια Αρχιτεκτόνισσα μία Συμβολαιογράφος μία Πωλήτρια ! δεν θα είχε τόσο τεράστιες επιπτώσεις στον ψυχισμό μου ! ο βασικότερος παράγοντας για να δουλέψω ! για να ΥΠΑΡΧΩ ! η το γνωρίζουν πολύ καλά και σκόπιμα δέχομαι αυτή την βάλσαμο της ΑΔΙΚΙΑΣ της ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ !του ΕΜΠΑΙΓΜΟΥ !
δεν θα εξουδετερωνόμουν απόλυτα και ΑΠΟ τις αποφάσεις τους και δυστυχώς Έχουν μαζευτεί πάρα πολλοί !μαζί με αυτούς που βάζουν εμπόδια στην αποκάλυψη της ΑΛΗΘΕΙΑΣ στην αποκάλυψη του ΔΙΚΑΙΟΥ και το πιο ΤΡΑΓΙΚΟ ! μεταξύ αυτών και ΦΙΛΟΙ …. ! Δεν έχω καμία στήριξη
Παγιδευμένη μες’ τις τεράστιες φτερούγες της Δικαιοσύνης !
Αναζητώντας το Δίκαιο !Που μου σχίζουν, χρόνια τώρα την ψυχή και την καρδιά με τις αιχμηρές προεξοχές τους. Και στον ΑΓΩΝΙΑ μου ν’ απεγκλωβιστώ από αυτές Όλο και πιο βαθιά χώνονται μέσα μου !.Χρόνια τώρα βιώνω την ΑΔΙΚΙΑ, το ΨΕΜΑ, την ΣΚΛΗΡΟΤΗΤΑ, Τον ΕΜΠΑΙΓΜΟ, την ΔΙΑΠΛΟΚΗ, την ΜΟΝΑΞΙΑ, τον ΦΟΒΟ, την ανασφάλεια ,την ΠΙΚΡΑ, την ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ !
Η ΖΩΗ μου ολάκερη ένας δρόμος κόκκινος από ΑΙΜΑ.
Κατάστικτη από τα σημάδια των «Καιρών» Του ψευδούς και της διαπλοκής
Κάνω κύκλους ολόγυρα στο μαγνητικό μου πεδίο
«Ζαλίζομαι», χάνομαι στην άβυσσο της ανεντιμότητας
Σκοτώνουν την ψυχή και την πίστη μου στον
ΑΝΘΡΩΠΟ !
More on: http://www.mariaorfanoudaki.gr/new/?p=788
Κοινοποίηση (αποσπάσματα): Αρχές Οκτώβρη 2005 και 29 Αυγούστου 2006
Προστατεύω προκαταβολικά την παρούσα μου επιστολή «Καταγγελία» με το Συνταγματικό δικαίωμα παντός πολίτου, του αναφέρεσθαι και αιτείσθαι.
Αιτούμαι λοιπόν ευσεβάστως, όπως διαθέσετε, ένα κομμάτι από τον πολύτιμο χρόνο σας, σε μια πολίτιδα, που θεραπεύει, κατά την δύναμη της μέρος της Τέχνης, προσπαθώντας κι αυτή από το δικό της μετερίζι, για την αναζήτηση της
ΑΛΗΘΕΙΑΣ και του ΔΙΚΑΙΟΥ.
Αλήθεια όμως!
Υπάρχει ΑΛΗΘΕΙΑ; Υπάρχει ΔΙΚΑΙΟ;
Παγιδευμένη μες’ τις τεράστιες φτερούγες της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ.
Που μου σχίζουν, χρόνια τώρα την ψυχή και την καρδιά
Με τις αιχμηρές προεξοχές τους
Και που βυθίζονται αργά – αργά ΤΥΡΑΝΝΙΚΑ
Στην ύπαρξή μου ολάκερη
Και στον ΑΓΩΝΑ μου ν’ απεγκλωβιστώ από αυτές
Όλο και πιο βαθιά χώνονται μέσα μου.
… Επιτρέψτε μου, λοιπόν να σας θέσω υπ’ όψιν, τα πιο βασικά στοιχεία, που αφορούν την υπόθεσή μου, τια την διερεύνησή της, αφού θα απαιτούντο τόμοι ολόκληροι για να σας εκθέσω τον εμπαιγμό που έχω δεχθεί χρόνια τώρα, συγχρόνως με την ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ μεταχείρισή μου, από όλους σχεδόν που εμπλέκονται σε αυτήν, αισθανόμενη πως ζω υπό το καθεστώς «ΟΜΗΡΙΑΣ».
Αφού προσπαθούν από την μία να με κάνουν να αποδεχθώ πως η προσπάθειά μου, να βρεθεί η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι «χαμένη» και από την άλλη να «λυγίσω» στην τόσο ψυχοφθόρα καθυστέρηση της απονομής του ΔΙΚΑΙΟΥ. ….
Στις 2 του Μάρτη του 2001 και ώρα 2 το μεσημέρι, με καιρικές συνθήκες άριστες, με απόλυτη ηλιοφάνεια, στο 8,5χιλ. στην πόλη των Χανίων Κρήτης και συγκεκριμένα στον κόμβο του Ναυστάθμου Σούδας, έσβησε από τον πιο άγριο τρόπο, η ζωή του ΣΥΖΥΓΟΥ, ΠΑΤΕΡΑ, μα και ΥΙΟΥ, ΑΔΕΛΦΟΥ και ΦΥΛΑΚΑ ΑΓΓΕΛΟΥ μου, Βασιλείου ΠΑΠΑΔΗΜΑ
Λεωφορείο του Κ.ΤΕΛ Χανίων με οδηγό τον Εμμανουήλ Φανουριακη και
με μία ΜΟΝΟ επιβάτιδα , η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ! επομένως και ηΑΥΤΟΠΤΗΣ
ΜΑΡΤΥΡΑΣ και η οποία Εκλήθει να καταθέσει ενώπιον του ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ μετά από 9 χρόνια, δηλαδή στο τελευταίο Δικαστήριο , με την πρόφαση ! Πως ήταν ανήλικη τότε -17 ετών [ Και που δεν είχε ενηλικιωθεί ΑΚΟΜΑ !…… στα επόμενα 9 χρόνια ! 25 – 26 Eτων ]…….
Λοιπόν παρασύρει να συνθλίβει κυριολεκτικά το μικρό επιβατικό αυτοκίνητό μας και μαζί μ’ αυτό συνθλίβει τον ΚΟΣΜΟ μου!!!
Σε μια ευθεία της Λεωφόρου Χανίων Ρεθύμνου και χωρίς να υπάρχει κανένα εμπόδιο κινητό ή ακίνητο με ορατότητα 290-300m περίπου και έχοντας «πιάτο» μπροστά του τον Κόμβο της Σούδας, πλάτους 80m περίπου (μορφή Πλατείας)και επάνω στη διαχωριστική νησίδα, (είχε περάσει το ρεύμα του λεωφορείου) με όριο ταχύτητας 60χιλ., χωρίς να χρησιμοποιήσει ο οδηγός του λεωφορείου Εμμ. Φ. συνθλίβει κυριολεκτικά το Ι.Χ. μας που οδηγούσε ο σύζυγός μου, παρασύροντας σημειωτέων το ακόμα 75m σε μια έντονα ανηφορική πορεία…
Μη χρησιμοποιώντας ούτε 1εκατ. το σύστημα πεδήσεως, παρά συνέχισε ακόμα για 75μ. έχοντας ολόκληρο αυτοκίνητο από κάτω. ….Έντονος προβληματισμός και άπειρα ερωτηματικά σ’ αυτή την εφιαλτική ΟΔΥΣΣΕΙΑ που βιώνω 6 σχεδόν χρόνια τώρα από την ημέρα του δυστυχήματος αφού από τότε δεν έχει αποδοθεί η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
Φυλακισμένη χρόνια τώρα. Στου τεράστιου κήτους την κοιλιά της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ – αναζητώντας το ΔΙΚΑΙΟ Ανακαλύπτω το γονίδιο της τραγικότητάς μου. …..
Χρησιμοποιούνται όλοι οι τρόποι και τα μέσα, για την μηΔΙΚΑΙΗ εκδίκαση της υπόθεσης, με ψευδείς και αβάσιμου ισχυρισμούς, των αντιδίκων, που ουδεμία σχέση έχουν με τις πραγματικές συνθήκες του τραγικού συμβάντος, μαζί με την μεθοδευμένη προσπάθεια της καθυστέρησης της απονομής της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ με πολλαπλές και συνεχόμενες αναβολές
καθυστέρηση της απονομής της Δικαιοσύνης ισούται με την άρνηση απονομής της Δικαιοσύνης
Απογοήτευση, πίκρα, απελπισία με διακατέχει, σας διαβεβαιώ πως έχω πληγεί κατάφορα ΨΥΧΙΚΑ, ΗΘΙΚΑ ΚΑΙ ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ, συγχρόνως με την αίσθηση πως εγώ είμαι η «διωκόμενη» τι θέλω να πω για παράδειγμα: κατά την διάρκεια της εκδίκασης των Ασφαλιστικών Μέτρων η Πρόεδρος με απέβαλε το πρώτο πεντάλεπτο από την Αίθουσα, γιατί διαμαρτυρήθηκα ΜΟΝΟ με δύο – τρεις λέξεις ενάντια στον ισχυρισμό της πως «Δεν έχω Ανάγκη Οικονομική» σαν επιτυχημένη ζωγράφος.
«Ποια ζωγραφική… μια ΖΩΗ αγωνίζομαι για την ΕΙΡΗΝΗ για την ΔΙΚΑΙΟΣ…
(την δεύτερη λέξη δεν πρόλαβα να την ολοκληρώσω). Η Πρόεδρος του δικαστηρίου !..
– ΠΕΡΑΣΕ ΕΞΩ!!!
–
Και βέβαια πέρασα έξω αδιαμαρτύρητα και η ΔΙΚΗ συνεχίσθηκε κανονικά ερήμην μου αφού δεν υπήρξε ακόμα και από τους δικούς μου Δικηγόρους καμία αντίδραση.
Εν συνεχεία βγαίνει η πρωτόγνωρη απόφαση… ενώ ως ζωγράφος μπορεί να εμπορευθεί τα έργα της και να αποκομίσει αξιόλογο εισόδημα, πιθανολογείται ότι: τα έσοδα της υπερκαλύπτουν το ύψος της ΖΗΜΙΑΣ της. Πρέπει κατόπιν αυτών ν’ απορριφθεί η Αίτηση ως κατ’ ουσίαν ΑΒΑΣΙΜΗ. …
Ακινητοποιημένη χρόνια τώρα σε συρματοπλέγματα που μου βάζουν, για να σταματήσω… δημιουργώντας μου την αίσθηση πως εγώ είμαι η «κατηγορούμενη» ή η «ΔΙΩΚΟΜΕΝΗ».
Κάπου προσπαθώ να γραπωθώ Να μοιραστώ τ’ ΑΒΑΣΤΑΧΤΟ
Κάθε μου κίνηση ένας Πόνος
Κάθε μου βλέμμα κι ένας Φόβος
Κάθε μου λόγος και μία Αγωνία.
Είμαι πεπεισμένη ακόμα πως η επιστολή που είχα αποστείλει στον Άρειο Πάγο, όπως στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, αρχές του Οκτώβρη του 2005, καθώς και στον Εισαγγελέα Εφετών Κρήτης, αντί να λειτουργήσει θετικά, αντίθετα «τιμωρήθηκα» γι’ αυτό.
Μέσα στα πλαίσια διεξαγωγής Ε.Δ.Ε. εδώ στα Χανιά τον Μάρτη του 2006 εκλίθει να καταθέσω ενόρκως, πως ο προαναφερόμενος Εισαγγελέας, δεν είχε επισκεφθεί την οικία και εργαστήρι μου «ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΕΙΡΗΝΗΣ». Θέλησαν να πλήξουν εμένα και τον Εισαγγελέα, επειδή είχε επιδείξει, μέσα στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του το ενδιαφέρον του, για το τραγικό συμβάν.
Ασκώντας Έφεση στο ποινικό, ο Εισαγγελέας Εφετών Κρήτης η οποία έχει προσδιορισθεί τώρα για τις 20 του Σεπτεμβρίου 2006.
Αποδεδειγμένα από την πρώτη στιγμή, ενεργοποιήθηκαν όλες σχεδόν οι «ΔΥΝΑΜΕΙΣ» του τόπου μου για την συγκάλυψη της «ΑΛΗΘΕΙΑΣ» με ψευδείς καταθέσεις και μαρτυρίες, αντίθετα με την απόκρυψη βασικών και ουσιαστικών μαρτυριών, καταθέσεων και στοιχείων….
Η κινητοποίηση όλου σχεδόν του συναδερφικού χώρου. Λεωφορειούχων – Αυτοκινητιστών – οδηγών καθώς μέρος του συγγενικού περιβάλλοντος – θείοι, ανίψια, καλυπτόμενοι πίσω από τις πλάτες των «ισχυρών» ορθώνονται χρόνια τώρα, μπροστά μου ωσάν «θεριά» εμπαίζοντας μα όλοι αυτοί που ουδεμία σχέση έχουν με το τραγικό γεγονός,
Και δεν υπάρχει μεγαλύτερος ΠΟΝΟΣ
Από το να εμπαίζουνε με τον ΠΟΝΟ σου
Εκείνοι που σου τον δημιούργησαν.
Κατάστικτη από τα σημάδια των «Καιρών»
Του ψευδούς και της διαπλοκής
Κάνω κύκλους ολόγυρα στο μαγνητικό μου πεδίο
«Ζαλίζομαι», χάνομαι στην άβυσσο της ανεντιμότητας
Σκοτώνουν την ψυχή και την πίστη μου
στον ΑΝΘΡΩΠΟ……!
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ
Στην απόφαση της τελευταίας Δίκης του Αστικού επιβραβεύεται ο οδηγός του Λεωφορείου Εμμ. Φ. απορρίπτοντας την δική μου Έφεση, ενώ γίνετε δεκτή των αντιδίκων και το ελάχιστο ποσόν που μου είχε επιδικασθεί για
ηθική βλάβη το μειώνουν κατά το ήμισυ για να δοθεί για
ηθική βλάβη του Λεωφορειούχου και για τις άλλες ζημιές του –
για τον προφυλακτήρα του Λεωφορείου –
ούτε καν τα φανάρια δεν είχαν σπάσει
(βλ. σχετ. φωτογραφία από δημοσ. εφημερίδας).
Ο δικός μου απολογισμός «ζημία».
Πρώτη κατάθεσή μου. Στο όνομα του ΠΟΝΟΥ.
Δεύτερη κατάθεση, η καρδιά μου.
Και τώρα η τελευταία μου κατάθεση.
Στο όνομα της ΑΔΙΚΙΑΣ.
Ο Βασίλης Παπαδήμας από την 1η ατομική μου έκθεση ζωγραφικής και γενικότερα σε όλες τις προσπάθειες, υπήρξε το ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΜΟΥ ΣΤΗΡΙΓΜΑ στην τέχνη και τη ΖΩΗ. Είχε ΑΠΟΛΥΤΑ αφιερώσει όλη του την ύπαρξη έως την ύστατη στιγμή, σ’ εμένα και στους «Αγώνες» μου, τολμώ να πω από το δικό μου μετερίζι για την ύπαρξη της «ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ» της ΕΙΡΗΝΗΣ σε ολόκληρο τον κόσμο
Γιατί με την Τέχνη πάντα σχεδόν από παιδί είχα υπαρξιακή σχέση, ζωγραφική, διακόσμηση, ποίηση, φωτογράφιση, σκηνοθεσία, μουσική και σε όλα αυτά τα χρόνια είχε αναλάβει ο Βασίλης Παπαδήμας τα χρέη της καθημερινότητας καθώς επίσης και τα χρέη του «Οπερατέρ» , του «Φωτογράφου» κ.α… Αφού είχε θέση ΜΟΝΑΔΙΚΟ του σκοπό στην ΖΩΗ του την στήριξή του στον «Αγώνα» μου. Είχε αναλάβει τα ΠΑΝΤΑ που είχαν σχέση μ’ εμένα, για να μένω απερίσπαστη στο Έργο μου.
Ο μοναδικός μου ΒΟΗΘΟΣ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ, ΗΘΙΚΑ, ΨΥΧΙΚΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ, ΣΩΜΑΤΙΚΑ, ένας «ΕΡΓΑΤΗΣ» του Έργου μου ο Βασίλειος ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ. Η «ομπρέλα» μου γενικότερα και το μοναδικό μου στήριγμα στη ζωή.
Και όμως! Έγινε και αυτό! Να προσβάλλουν την μνήμη του αμφισβητώντας την προσφορά του και τον ΑΓΩΝΑ του τόσων ετών.
ΤΩΡΑ
Προσπαθώ να γραπωθώ. Να γραπωθώ κάπου. Να μοιραστώ το ΑΒΑΣΤΑΤΟ. Μα μαχαιρωμένη, πλέον από το καρτέρι του ΔΙΚΑΙΟΥ που χάνετε στις μέρες μας και μαζί μ’ αυτό ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
Βάζω υπομόχλιο, την κατάτρωτη καρδιά μου
που μου καρφώνει χρόνια τώρα η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ του τόπου μου.
Χρόνια τώρα βιώνω
Χρόνια τώρα την ΑΔΙΚΙΑ, το ΨΕΜΑ, την ΣΚΛΗΡΩΤΙΚΑ, τον ΕΜΠΑΙΓΜΟ, την ΔΙΑΠΛΟΚΗ, την ΜΟΝΑΞΙΑ, τον ΦΟΒΟ, την ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ, την ΠΙΚΡΑ, την ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ
Η ΖΩΗ μου ολάκερη ένας δρόμος κόκκινος από ΑΙΜΑ.
Κατάστικτη από τα σημάδια των «Καιρών»
Του ψευδούς και της διαπλοκής
Κάνω κύκλους ολόγυρα στο μαγνητικό μου πεδίο
«Ζαλίζομαι», χάνομαι στην άβυσσο της ανεντιμότητας
Σκοτώνουν την ψυχή και την πίστη μου στον ΑΝΘΡΩΠΟ.
Βάζω υπομόχλιο, την κατάτρωτη καρδιά μου
που μου καρφώνει χρόνια τώρα η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ του τόπου μου.
σκοντάφτει η ζωή και φτάνει στην οδυνηρή μαύρη Δύση.
Ο δρόμος είναι ο ίδιος προς την αιωνιότητα, αλλά αυτός ο δρόμος είναι σκοτεινός, θολός μέσα από δάκρυα .Όπως οι περισσότεροι γνωρίζετε, στις παρυφές της Σούδας
έδυσε η ΖΩΗ του συζύγου μου Βασιλείου ΠΑΠΑΔΗΜΑ,
κρίκος ποτισμένες με δάκρυα και στεναγμούς
που έμελλε να με δέσει άρικτα με το λιμάνι της Σούδας
που αγκαλιάζει σήμερα τις τρικυμιώδεις αναζητήσεις μου….
τον βλέπω σήμερα χαμογελαστό να περιδιαβαίνει ανάμεσα μας,
ικανοποιημένος ευτυχισμένος για την σημερινή τιμή
που μου κάνατε.
Γιατί είναι ΑΛΗΘΕΙΑ, κουράστηκε πολύ! όπως
Πάντα για την επιτυχία και την αποτελεσματικότητα των
Προσπαθειών μου..
Ανέβαινε κατέβαινε τη Σούδα και κάποια στιγμή
μεσοστρατίς απόμεινε και τώρα πάνω από τη μαύρη
άσφαλτο., αντίλαλοι ακούγονται από τη φωνή του ‘για να μου
υπενθυμίζει
Να συνεχίσω για την αποκάλυψη της Αλήθειας
Ανέβαινε κατέβαινε τη ΣΟΥΔΑ
Και κάποια στιγμή μεσοστρατίς απόμεινε
Και τώρα!
Πάνω από την μαύρη άσφαλτο
Αντίλαλοι ακούγονται από την φωνή του
Για να μου υπενθυμίζουν
Να συνεχίσω
Την αναζήτηση της ΑΛΗΘΕΙΑΣ
Την αναζήτηση του ΔΙΚΑΙΟΥ
Υ.Σ ΜΕΤΆ Από ΟΛΕΣ Αυτές τις ΔΙΑΠΛΟΚΕΣ , Εκανα προσφυγή
Στα ΕΥΡΩΠΑΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ – Η ΟΠΟΙΑ Και ΕΓΙΝΕ ΑΠΟΔΕΚΤΗ
Στις 11 Μαρτίου Του 2009 –
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ Σήμερα ! 21 Μαΐου του 2015 –
η ΑΠΟΦΑΣΗ των ΕΎΡΩΠΑΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ – δικαιολογεί 1400 Ε
Για καθυστέρηση εκδίκασης της Υπόθεσης…….
Atelier of Peace – Maria Orfanoudaki – M.O www.mariaorfanoudaki.gr YouTube: Orfanoudaki mo Facebook: Orfanoudaki Maria MO E-mail: orfanoudaki.mo@gmail.com
Ένας άνθρωπος αυτοεξόριστος στα άδυτα της τέχνης που εκφράζει ειρήνη, αγάπη, ισότητα… Μια διείσδυση τόσο απόλυτη όσο και εξαιρετικά επώδυνη με ακριβό το τίμημα που πολλές φορές κατέθεσε η δημιουργός.
Η Μαρία Ορφανουδάκη είναι ο άνθρωπος – δημιουργός που έχουμε πολύ αγαπήσει στο πέρασμα των χρόνων και των στιγμών έκφρασής της, ίσως γιατί στην πληθώρα των εικαστικών θεματικών και προτάσεων είναι η πιο πιστή, η πιο παθιασμένη και τρυφερή κοινωνός αισθημάτων υψηλής καθαρότητας.
Ένας ατέλειωτος κύκλος έκφρασης, ενίοτε τολμηρός…
… “Από παιδί ο ήχος και η μουσική αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι της τέχνης αλλά και της κάθε στιγμής στη ζωή μου απ’ όταν ήμουν ακόμα παιδί. Στη μεγάλη απόφαση για την ενεσχόλησή μου με τη μουσική, σημαντικό ρόλο έπαιξε ο Σταύρος Ξαρχάκος, ο οποίος παλιότερα είχε μελοποιήσει στίχους μου. Αγόρασα το πρώτο μου αρμόνιο από ένα κατάστημα στην πλατεία Κάνιγγος. Κατέβηκα στην Κρήτη και απλά άρχισα να παίζω, χωρίς καν να διαβάσω το έντυπο με τις σχετικές οδηγίες. Η μουσική με βοήθησε σε μεγάλο βαθμό να ανακαλύψω διέξοδο στην προσωπική μου τραγωδία”, ομολογεί η καλλιτέχνης…
Προς τονΥπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων Ελλάδος , έτος 1975
Έχω την τιμήν, να σας πληροφορήσω δια την επιτυχία την οποίαν μόλις έφερε εις το Παρίσι η ζωγράφος και ποιήτρια Μαρία ΟΡΦΑΝΟΥΔΑΚΗ.
Πολλάκις δε έλαβαν την χαρά να την παρουσιάσω εις το Γαλλικό κοινό, παρευρισκομένων, έξοχων προσωπικοτήτων των Γραμμάτων και Τεχνών, από όλο το Παρίσι.
Το ταλέντο της όσον αφορά το ζωγραφικό και ποιητικό έργο της ΟΡΦΑΝΟΥΔΑΚΗ της έδωσε παντού μεγάλη επιτυχία.
Μας έφερνε δια της υψηλής στάθμης του έργου της, την αστραφτοκοπούσα ηχώ του Ελληνικού Πολιτισμού, ο οποίος Πολιτισμός υπήρξε η μητέρα του Πολιτισμού της Γαλλίας.
Η Μαιτρ Μαρία ΟΡΦΑΝΟΥΔΑΚΗ είχε τιμηθεί δημοσίως την 19ην Απριλίου εις το Παρίσι, από την «ΗΑUTE AKADEME INTERNATIONALE DE LUTEDE», η οποία της προσέφερε Δίπλωμα και το μετάλλιο το ροδόχρουν.
Αυτή η ωραία διάκρισης της εδόθη εις αναγνώριση της καλλιτεχνικής αξίας της.
Επωφελούμαι δε αυτής της ευκαιρίας δια να σας απευθύνω τα πιο θερμά συγχαρητήρια, δια την ιδιαιτέρα προσοχή την οποίαν δίδετε εις τους καλλιτέχνες, δια την ανύψωση πάντα της μορφώσεως και των τεχνών.
Ευαρεστηθείτε να δεχτείτε την έκφραση των πιο διακεκριμένων συναισθημάτων.
Μη με απογοητεύσετε πως ματαιοπονώ για μια ΖΩΗ απαλλαγμένη από ναυάγια ψυχών, βουνών, σωμάτων, λιμνών και θαλασσών. Οξύμωρο το σχήμα μου ότι και η θάλασσα ναυαγεί, δυστυχώς, αλλά έτσι είναι! Σήμερα όλοι και όλα ναυαγούν πρώτα μέσα τους. Ιδανικά εκπορνεύονται, οράματα σβήνουν και όλα αυτά θυμίαμα πάνω στο βωμό της ματαιοδοξίας, της πλεονεξίας που κατέληξε σαν τον πύργο της ΒΑΒΕΛ, που άρχισε να καταρρέει με κίνδυνο να θάψει όλο τον Κόσμο κάτω από τα ερείπια του. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα, αυτή η πραγματικότητα που διατηρείτε μέσα σε κάνες και σε μπόμπες, για να ταξιδεύει ντυμένη στο χακί, για να φτάνει να γίνει αίμα, δάκρυα και σπαραγμός.
Όπως εδώ στο κόλπο της Σούδας στα Χανιά που περιμένει τη μυρωδιά του πετρελαίου κα το κουδούνισμα του χρυσού για να ξυπνήσει σωστός Κύκλωπας με ένα μάτι στραμμένο προς τον “πλούτο” για να αφήνει κουφάρι τον ΑΝΘΡΩΠΟ.
Ας αγωνισθούμε να αναδυθούν αξίες όχι μέσα από τις πετρελαιοπηγές και το χρυσάφι, που ποτέ δεν πρόκειται να δώσουν λύσεις, αλλά να κρατάμε πάντα τη δάδα της καθαρής συνείδησης που θα περιδιαβαίνει ολόκληρο τον ΚOΣΜΟ
…..Η Ορφανουδάκη λοιπόν πρόλαβε την εποχή της, πήδηξε πρώτη αυτή τα σκαλοπάτια, αυτά που ανεβαίνουν σήμερα οι άλλες γυναίκες.
Η δύναμη της Μαρίας είναι κάτι ξεχωριστό έχει ένα κόσμο μέσα της ατέλειωτο. Δίνει και την ψυχή της για τον φίλο της, δίνει τη ζωή της για την Ελλάδα και ειδικώτερα για την πατρίδα της την Κρήτη… Γι΄ αυτό άραξε εδώ, γι΄ αυτό έφτιαξε αυτό το υπέροχο δημιούργημα το εργαστήρι «ΕΙΡΗΝΗΣ» και γι΄ αυτό θα μείνει η μνήμη της όχι μόνο στην περιφέρεια, αλλά γενικώτερα σαν παράδειγμα προς μίμηση.
Η τέχνη της Μαρίας στη ζωγραφική επίσης είναι κάτι ξεχωριστό, δεν μοιάζει με τους άλλους ζωγράφους, έχει μια σφραγίδα δική της, ένα τρόπο δικό της να εκφράζει τα συναισθήματά της που δεν τόχουνε συνήθως οι ζωγράφοι.
Η Μαρία δεν αρνιέται τον ρεαλισμό και μέσα στο ρεαλισμό της, υπάρχει η μεγάλη η πλήρης ανθρώπινη αγωνία και ο πόνος. Γιατί η Μαρία πονάει. Είμαι βέβαιος ότι τα χαρούμενα λόγια της, τα χαρούμενα βλέμματά της, τα χαρούμενα λόγια της κρύβουν και ένα πολύ βαθύ πόνο. Πιστεύω πως ο πόνος αυτός προέρχεται από την αγωνία της για μια ΕΙΡΗΝΙΚΗ για μια Aνθρώπινη ζωή, τόδιξε και το δείχνει κάθε μέρα ,, Tης σφίγγω βαθειά το χέρι δυνατά και με απέραντη φιλία και αγάπη και την παρακαλώ να δεχθεί τον σεβασμό μου και την παραπέρα φιλία μου.»
Προς τον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων Ελλάδος , έτος 1975
Έχω την τιμήν, να σας πληροφορήσω δια την επιτυχίαν την οποίαν μόλις έφερεν εις το Παρίσι η ζωγράφος και ποιήτρια Μαρία ΟΡΦΑΝΟΥΔΑΚΗ.
Πολλάκις δε έλαβαν την χαράν να την παρουσιάσω εις το Γαλλικόν κοινόν, παρευρισκομένων, εξόχων προσωπικοτήτων των Γραμμάτων και Τεχνών, από όλο το Παρίσι.
Το ταλέντο της όσον αφορά το ζωγραφικόν και ποιητικόν έργον της ΟΡΦΑΝΟΥΔΑΚΗ της έδωσε παντού μεγάλη επιτυχίαν.
Μας έφερεν δια της υψηλής στάθμης του έργου της, την αστραπτοκοπούσα ηχώ του Ελληνικού Πολιτισμού, ο οποίος Πολιτισμός υπήρξεν η μητέρα του Πολιτισμού της Γαλλίας.
Η Μαίτρ Μαρία ΟΡΦΑΝΟΥΔΑΚΗ είχε τιμηθή δημοσίως την 19ην Απριλίου εις το Παρίσι, από την «ΗΑUTE AKADEME INTERNATIONALE DE LUTEDE», η οποία της προσέφερεν Δίπλωμα και το μετάλλιον το ροδόχρουν.
Αυτή η ωραία διάκρισις της εδόθη εις αναγνώρισιν της καλλιτεχνικής αξίας της.
Επωφελούμαι δε αυτής της ευκαιρίας δια να σας απευθύνω τα πιο θερμά συγχαρητήρια, δια την ιδιαιτέραν προσοχήν την οποίαν δίδετε εις τους καλλιτέχνες, δια την ανύψωσιν πάντα της μορφώσεως και των τεχνών.
Ευαρεστηθείτε να δεχθήτε την έκφρασιν των πιο διακεκριμμένων συναισθημάτων.
Απαντήσεις σε επιστολές από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, το Δήμαρχο Αθηναίων, τον πρόεδρο της ελληνικής εθνικής επιτροπής της Unicef και τον Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου.
Άρθρα από “Τα ΝΕΑ”, “Το Βήμα”, “Ελευθεροτυπία” και “Γυναίκα” για το έργο της Μ.Ο.
…. Πρόκειται για μια ζωγραφική που κατά κύριο λόγο βασίζεται στο συναίσθημα. Τα θέματά της, οι σφαγές, οι πόλεμοι, η πείνα, τα πάθη του ανθρώπου. «Το έργο τέχνης» λέει η Ορφανουδάκη «δεν φτάνει ν’ απευθύνεται μόνο στις αισθήσεις. Πρέπει να προκαλεί σοβαρές αντιδράσεις σ’ ένα βαθύτερο επίπεδο, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται ορισμένοι κραδασμοί στο πνεύμα δέκτη του θεατή»…
Περιοδ. «ΓΥΝΑΙΚΑ» 7 Ιουνίου 1977
Επίκαιρη όσο ποτέ, με τον γιορτασμό του «Έτους του Παιδιού» η ζωγράφος Μαρία Ορφανουδάκη, μια και όλα της σχεδόν τα θέματα έχουν κέντρισμα το παιδί σ’ όλον τον κόσμο… Αλλά και τα θέματα όλου του έργου της εντοπίζονται σε κεφάλια που «καταγγέλλουν» Γυναίκες, γέροι, παιδιά… …. Την απόγνωση προσβάλλει και όπως λέει η ίδια δεν πρόκειται να σταματήσει να κάνεια αυτά τα μαρτυρικά πορτραίτα αφού αυτά καθαυτά καθορίζουν την εποχή μας…
«ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» 21 Φεβρουαρίου 1979
…. Γενικότερα μας είναι αδύνατο ν’ αναλύσουμε όλο το έργο της Ορφανουδάκη. Μόνο στο σύνολο του μπορούμε να το κοιτάξουμε, σαν τη φλογερή εξομολόγηση ενός σπάνια προικισμένου ανθρώπου που ανοίγοντάς μας την ψυχή του, άλλοτε χλευάζει, άλλοτε μιλάει τη γλώσσα μας ατέλειωτης τρυφερότητας κι άλλοτε ξεστομίζει τις πιο φρικτές κατάρες.
Κι εκεί που νομίζεις πως είπε όλα όσα είχε να πει, έρχεται πάλι να σε ξαφνιάσει με κάτι ολότελα καινούργιο.
1979 – ΤΟ ΒΗΜΑ
…. Στα χέρια της δεν κρατά τη δύναμη βομβών νετρονίου μα ένα πινέλο και χρώματα. Και ζωγραφίζει. Και μονολογεί «Ας ήταν μόνο πίνακας. Κι οι σκέψεις ξεχύνονται και γίνονται μολύβι καυτό και πηδούν… Κι άθελά τους πηγαίνουν εκεί: Στις ανθρωποσφαγές του Βιετνάμ, στη Χιλή… Και σου φέρνουν απόγνωση. Σαν τη δικιά της της Μαρίας Ορφανουδάκη της Χανιώτισσας που τώρα και κάμποσες μέρες στέλνει το δικό της μήνυμα «ΕΙΡΗΝΗ – ΑΓΑΠΗΣ» ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ…
…Όπως έχει επισημανθεί από τον Πώλ ΠΕΤΡΙΔΗ θεωρείται ζωγράφος του μέλλοντος….. διαθέτουσα γνήσιο ταλέντο και δυνατότητες λαμπρών δημιουργικών χειρισμών των χρωμάτων, ενώ πίσω από τα θέματά της διακρίνεται μια έντονη ποιητική διάθεση, η οποία δίνει τεράστιες προεκτάσεις εσωτερικότητας και ονείρου στην εργασία της.
Γενικώς, οι πίνακες της Ορφανουδάκη εντυπωσιάζουν λόγω του έντονα προσωπικού στοιχείου των, αποτελούν συνδυασμό δυναμισμού και τρυφερού λυρισμού, εκρηκτικότητας και ήρεμης αντιμετωπίσεως των πραγμάτων.
Στέλιος ΑΡΤΕΜΑΚΗΣ Εφημερίδα «ΒΡΑΔΥΝΗ» 26 Απριλίου 1970
Ο Δήμος Σούδας στο πρόσωπο της Μαρίας Ορφανουδάκη, τιμά απόψε την προσφορά της γυναίκας στην Τέχνη στον Πολιτισμό. Η Μαρία Ορφανουδάκη είναι μια ξεχωριστή προσωπικότητα που συνδυάζει την ευαισθησία, την πρωτοτυπία και την εξαιρετική εκφραστικότητα, καθώς επιδίδεται θαυμάσια στην Ζωγραφική στην Ποίηση στη Μουσικη ….
Γυναίκες σαν την Μαρία Ορφανουδάκη αποτελούν ξεχωριστή παρουσία στον Δήμο μας.
Άλλωστε το «Εργαστήρι ΕΙΡΗΝΗΣ» της Μαρίας Ορφανουδάκη βρίσκεται απέναντι από τις στρατιωτικές βάσεις σε πείσμα των καιρών για να θυμίζει σε όλους την ωφελούμενη αντίσταση καθενός από εμάς στην βία και στον πόλεμο και με την προσωπική του έκφραση και δράση και η Τέχνη είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος έκφρασης, αφού αγγίζει την καρδιά κάθε Ανθρώπου.
…… Μαρία θερμά συγχαρητήρια και Σου ευχόμαστε να συνεχίσει για πολλά ακόμα χρόνια με το ίδιο πάθος, τους ίδιους πόθους για την συναδέλφωση των Ανθρώπων.
Ιωάννης ΠΕΡΡΑΚΗΣ – Δημαρχος ΣΟΥΔΑΣ – Αυγουστος 2004
Μαρία Ορφανουδάκη «η γυναίκα που δημιουργεί στο όνομα του ανθρώπου και της Ειρήνης, νιώθοντας την αδιαφορία του κόσμου» πριν από λίγον καιρό, «θέλησε να σβήσει ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής της». «Εις την οδόν έξω ουδέν ακούουν οι λαοί», βλέπετε, για να θυμηθούμε τον Aλεξανδρινό Ποιητή. Όμως η Μαρία της Ειρήνης, όπως αποκαλείται η ζωγράφος μας, βρήκε το κουράγιο να συνεχίσει να μιλά από το μετερίζι της ανθρωπιάς που έστησε εδώ και είκοσι χρόνια στην αρχαία Απτέρα. Διαβλέποντας πάντα τους κινδύνους που ελλοχεύουν και ακούγοντας διαρκώς την απελπισμένη φωνή της Πυθίας για το Φοίβο που δεν έχει πια καλύβα. Κι όλα αυτά «στην πλήθουσα αγορά των μεταπρατών όπου διατιμούνται τα αδιατίμητα», κι ενώ ο τεχνολογικό ορυμαγδός σκιάζει τους ιλαρούς ορίζοντες…
Μήπως όμως η φωνή της Μαρίας, καταγεγραμμένη σε προηγούμενη πρόσκλησή της, είναι, ακριβώς γι’ αυτό, περισσότερο από ποτέ επί
Δυστυχώς, ότι και αν θελήσει κανείς να γράψει για το παραγωγικό σου μεγαλείο, το τεράστιο, το καταπληκτικό, έχει ήδη διατυπωθεί από άλλους. Έτσι, αναγκαστικά αισθάνομαι ένας υπήκοος μιας πνευματικής βασίλισσας!
Γεια σου Μαρία αρχιδασκάλα της πανανθρώπινης, παναγήινης και εξωγήινης γλώσσας των άφωνων ματιών, που φλυαρούν με την εκφραστική τους πανγλωσσία!
Θα είναι η λάμα των απώτερων τελειοποιημένων γενεών…..
Σε θαυμάζω και υποκλίνομαι μπροστά σου. Ξέρεις να διαβάζεις τα μάτια. Πίστεψέ με λοιπόν γιατί αυτό λεν τα μάτια μου για σένα………πίστεψέ με…….
Υλοποίησες τη μαγεία της αγάπης και της καλοσύνης της χιμαιρικές φαντασίες σου τις έκαμες «χάντρα μάτια» που μιλούν, που ξαφνιάζουν. Στο αποδημητικό πέταγμά σου στάθηκες στο φαλακρό αφτέρωτο για ν΄απλώσεις τα δικά σου φτερά. Τα φτερά της ψυχής σου, της καρδιάς σου, της ουτοπιστικής και ονειροπόλας σκέψης σου. Να τριγυρνάς και να πεταλουδίζεις γύρω από την ουράνια φλόγινη πηγή, τον Ήλιο!…Στα ύψη στήλωσες το Καλλιτεχνικό σου ανάστημα και στους άγριους αγέρηδες υπόταξε και ημέρεψε το καλλιτεχνικό «εγώ» σου. Ιέρεια με σαράντα «πέτρινες» φωνές να βροντοφωνούν από κει ψηλά, σ΄ όλες τις γλώσσες τη Χριστοπρόφερτη παραγγελία «Επί γης ΕΙΡΗΝΗ» IN TERRA PAX!…
Ένας Δαβίδ με φουστάνια η «Μαρία Ορφανουδάκη» όχι να πολεμήσει με λεκτική σφεντόνα ένα υπερβάρβαρο Γολιάθ, αλλά με μια αβρή γροθιά, να γκρεμίσει το υπεργιγάντιο Αραράτ, κοκκάλων «αγνώστων στρατιωτών» που σκοτώθηκαν υπέρ πατρίδων…. Η φύση δε νικιέται όσο υπάρχει ήλιος στον ουρανό. Κι οι άνθρωποι θα ξαναγεννιούνται και τα καμμένα δέντρα θα ξαναφυτρώσουν. Κι εσύ πυργοδέσποινα της φτερωτής αφτερωσιάς, φτερωμένη Ιέρεια, που πέτρωσες και φύτεψες εκεί ψηλά τα άγια λόγια της φωνής του, θα επιζείς τις καθημερινές σταυρώσεις σου, που σίγουρα θα σου καρφώνουν τα καρφιά οι μοχθηροί αρνητές φθονεροί κι απάνθρωποι, πολεμόχαροι, πολεμοκάπηλοι, ιππότες του θανατηφόρου μίσους, όλοι αυτοί που θα άγγιζες με το απαλό σου χέρι του θεοδώρητου ταλέντου σου, αχάριστα θα σε πίκραναν.
Μαρία… Δεν μπορώ σε λιγοστές αράδες να σε υμνήσω. Είσαι ολόκληρη ένας ενσαρκωμένος ύμνος, τον περπατάς και τον λιβανίζεις αρωματίζοντας στο περπάτημά σου ζωντανούς και άψυχα.
Δεν μπορώ να συμπυκνώσω σε έναν απλό λακωνικό ορισμό γιατί έχεις ντυθεί ενδόσαρκα τα ακατάπληκτα, για μας τους εμπαθείς.
…..Βλέποντας κανείς την αντιπολεμική εργασία σου σε video «ΙΑΧΕΣ» νοιώθει κάθε στιγμή πως φοράς η ίδια το ακάνθινο στεφάνι και αυτομαστιγώνεσαι για τα δεινά που μαστίζουν την Aνθρωπότητα……
